Bazen yolda yururken durup, geriye iki adim atiyor ardindan tekrar yavasca yuruyorum, tekrar geri gidip bir defa daha yuruyorum. Yakalamaya calistigim; havada asili kalmis, hizla gecerken kokladigim ve bana eskilerden bir sey hatirlatan o kokuyu bulmak.
Koku hafizasi diye bir sey var. Yillarca once kokladigimiz kokular tekrar karsimiza ciktiginda beraberlerinde kendi zamanlarindan anilari da getiriyorlar. Bu sayede bazen lisede asik oldugum kizi bazen de annemin cok azini yememe izin verdigi meyveli sekerlemeleri hatirliyorum durup dururken.
Gecenlerde Lozan'a gittik aslinda gecerken bir ugradik demek daha dogru olur. Ne yapar bir turist Lozan'da ya da ne yapmali? Katedral alis-veris caddesi, isvicre cakisi sonra.
Tabii ki Lozan Antlasmasi.
Evet benim aklima da Lozan Antlasmasi geldi. Onceden hazirliksiz oldugumuzdan yol uzerinde bir kablosuz internet baglantisi yakalayip wikipedia ve google maps yardimiyla ve biraz aramayla Beau Rivage Place Hotel'i bulduk.
Vatandasi oldugum ulkenin temel tasi sayilan bu antlasmanin yapildigi otele yaklasirken, icimin kipir kipir edecegini, flimlerde oldugu gibi agir cekimde (belki de hizli) siyah beyaz bir zaman diliminde Ismet Pasanin sinirli sinirli onumden gececegini dusunuyordum.
Oyle Olmadi.
Bu sefer bir koku hafizami degil hafizam kokuyu tetikledi ve otele yaklastikca, Otel Lozan Antlasmasini, Lozan Antlasmasi ilkokul yillarimi, ilkokul yillarim beslenme saatini ve beslenme saati de haslanmis yumurta kokusunu getirdi. Domates suyu ile islanmis nemli ekmek ve haslanmis yumurta kokusunu icime cekerek otelin onunden ayrildim.
Ismet Pasa'nin siyah beyaz goruntusunu zorla gozumun onune getirmeye calisip gozlerimi kapadim ve bir filmin icinde yasamadigim icin bir kez daha hayiflandim.
