Bugün Ne Yaptım?

Hirvatistan'a Gittim

2011-07-23T21:31:00.011+02:00

Konuk Yazar E.A.

Haziran 2011

Aksam ustu Zadar havaalanina indik. Ucagin kapisindan cikinca yuzumuze carpan sicak hava bize neden burada oldugumuzu tekrar hatirlatti. Bu sene Ingiltereye bir turlu gelmek bilmeyen yaz mevsimi bizi depresona surukluyor, Ayla'nin bir turlu tamamlayamadigi tropik seyahat plani stresimize stres katiyordu, bu stresten biraz kacabilmek icin Hirvatistan'a gidelim dedik. Hirvatistan'da villa/apartman tarzi isletmeler cok populer biz de bunlardan birinde yer ayirtmis, sehrin disindaki bu yere gidebilmek icin bir de taksi ayarlamistik. Havaalanin cikisinda bekleyen taksiciler musterilerini alip kalabalik yavas yavas dagilirken biz elinde Ayala Hernandez yazili kagidi tutan taksici ile goz goze geldik, atladik geldik otele. Yolda taksici bize Ezelden, binbir geceden filan bahsetti. Otelin sahibi Triana patronice havalarinda super Ingilizce konusan bir ablaydi. Odamiza yerlestik, ertesi gun bizi kornatiye goturecek tekne turunun biletlerini odamiza kadar gelen Mirko amcadan satin aldik (kendime not: Yeni bir ulkede yeni bir para birimi ile alisveris yapmadan once, bir iki seyin fiyatini kontrol edip fiyat indeksine alis.) sahilde yuruduk harika bir deniz urunlu risotto yiyip yattik.

-------------------------------------------

Sabah otelin arkasindaki evinin onunde tezgah acmis olan abladan incir ve seftali, yandaki firindan Burek alip kahvaltimizi yaptik. Mirko amca ile tekneye gitmek icin yola ciktik. Nasil olsa tekne turuna cikiyoruz diye Ayla'nin Primark'tan 1£'a aldigi parmak arasi terlikleri giymis bulundum. Megerse tekne bayagi uzak bir yerden kalkiyormus, 5 dakika icinde terlik ayagimi acitmaya basladi. Yolda Mirko amca bize Asi'den Yaprak Dokumunden falan bahsetti. Biz daha once Turkiye'de katildigimiz tekne turlari gibi buyuk bir tekne yastiklar, guneslenme yerleri vs beklerken karsimiza cika cika Kasimpasa-Eminonu moturuna benzer tika basa dolu bir taka cikti. Seyahatlerde karsilastigimiz her aksiligi bulundugumuz ulkenin kulturune dahil olma firsati olarak gordugumuzden canimizi sikmadik. Kornati Parki Kuzey Dalmacya'da 140 adadan olusan bir takimada bolgesi. Biz Zadar'dan basladik ama aslinda daha guneyden baslamak daha ideal. Bu adalar kirec tasindan, bir kismi tamamne kaya seklinde bir kismi ise duzluk ilginc olusumlar, uzerlerinde bir kac parca diken ve tektuk agac var kimi yerlerde balikcilar evler yapmis olsalar da daimi bir yerlesim yok. Adalarin arasinda gecip, birinde yuzme molasi verdik, deniz super berrakti ve cok sayida balik vardi ama her her kaya ve diken.

Baska bir adada ogle yemegi icin durduk. Denizde cok sayida deniz kestanesi vardi. Biraz onlarla vakit gecirdik.

Sonra yola koyulduk. Donus yolunda deniz dalgaliydi. Sisesi 15 kuna (2 Euro) olan 500'luk Karlovačko birasindan iki tane icince yolculuk daha neseli hala geldi. Tekneden indikden sonra benim icin cok zorlu bir surec baslamisti. Bir sure terliklerle yurumeye calistim ama olmadi, parmak arasi terlikler ayagimi 6 farkli yerden yaralamisti. Delikanli adama parmak arasi olmazmis bunu da aci bir sekilde ogrenmis oldum.

--------------------------------------------------------

Sabah otobusle Zadar otobus garajina gidip cantalari biraktiktan sonra Zadar merkeze yuruduk. Zadar kucuk tarihi merkezi sevimli bir kasaba, tertemiz bir denize sahip ancak Hirvatistanin her yerinde oldugu gibi burada asil sorun plaj olmayisi. Ama insanlar bunu pek dert eder gozukmuyor, Kabatas sahiline benzeyen sahili, Miami'ymiscesine degerlendiriyorlardi.

Zadar sahilde iki tane ilginc sanat eseri mevcut. Bunlardan biri dalgalarin muzik yaptigi sea organ digeri de gunes enerjisi ile calisan ledlerden olusmus Greeting to the Sun.

Biz burada kendi fotografimizi cekmeye calisirken Zadar turizm ekibi de bizim videomuzu cekiyormus, onumuzdeki yilin Zadar tanitim filmlerinden size el sallayabiliriz.

Ogleden sonra otobusle Sibenik'e geldik. Sibenik, bir tepeye taracalar halinde yapilmis binalari ve bunlari birbirine baglayan merdivenleri ile guzel bir sehir. Biz de bu merdivenleri dolsarak kaleye ulastik. Ancak kaleye girmeyip yanindaki mezarliga girdik, mezarlikta da biraz merdiven cikinca kale ile ayni yukseklige ulastik. Nefis bir manzara vardi, Bizim kaleye degil de mezarliga girdigimizi goren bekci, mezarliktan kaleye gecmeyelim diye geldi ve biz gidene kadar asagida bekledi.

Aksam, kaldigimi otelin sahibesinin kuvvetle tavsiye ettigi Pellegrini'de fiyat performansi super yuksek bir yemek yedik. Octupus teriyaki harikaydi.

------------------------------------------------------

Bu sabah bizim icin seyahatlerin vazgecilmez aktivitesini yapmak icin pazara gittik. Yolda yine bir firina girip Burek aldik. Pazarlari cok seviyoruz, iletisimin en basit ve en durust oldugu yerlerden biri, barkodlar, promosyonlar, sizi super insan yapacak renkli paketli kimyasallar yok. Domates var, seftali var, Sibenik'te bunlari satan yasli teyzeler var daha ne olsun.

Pazardan o gunku nevalemizi aldiktan sonra, otobus istasyonuna gittik. Son anda Skradin'e giden otobuse yetistik. Otobuste koltuk sayisi kadar yolcu vardi ama pazardan donen bir kac yolcu torbalarini da koltuga oturtugundan ayakta kaldim ama yol uzerinde inenler oldugundan sonradan yer buldum. Krka Parki, Krka nehri cevresinde kurulmus selaleler, kucuk adaciklardan olusan bir doga harikasi (cok klise oldu). Otobusle Skradin'e ulasip buradan aldigimiz biletlerle bir tekneye binip selalere dogru yola ciktik. Nehrin soguk sularina kendimizi biraktik.

Biz selalenin goletinde yuzerken cilgin gencler selaleden atliyorlardi.

Parkin icine yapilmis patikadan dolasip, baliklari besledik, aksam Skradin'den hurda bir otobuse binip Sbenik'e geri donduk.

----------------------------------------------------------

Sabah erkenden Split'e giden otobuse bindik. Split'in minyatur antik sehir merkezi cok kalabalikti, etrafta biraz dolasip denize karsi dilim pizzalarimizi yedik. Bir bankamatikten para cektikten sonra bankamatigin icine gomulmus bir mini kamera ilgimi cekti. Ilk defa boyle birsey gordugumden ve kamera amatorce oraya sokulmus gibi gorundugunden bankaya girip ne oluyor diye sordum, guvenlikci onundeki ekrani bana dogru cevirip bankanin ve sokagin 30 farkli noktadan cekilen goruntulerini gosterip "security" dedi.

Pazarda satilan minik yabani cileklerden aldik, cok yogun acimsi tadi vardi, Ayla cok sevdi kasla goz arasinda hepsini yedi.

Split'te cok oyalanmadan Dubrovnik'e dogru yola ciktik. Cok manzarali bir yoldan giderken bir anda otobuse pasaport polisi binip pasaport kontrolu yapti. Megerse Bosna Hersek'e girmisiz. Ic savas sirasinda Hirvatistan Neum denilen bir bolgeyi deniz baglantisi olarak Bosna Hersek'e vermis, dolayisi ile Hirvatistan'in iki sehri arasinda seyahat ederken Bosna'ya girip cikiyorsunuz.

Otobus Bosna'da mola verdi bizim soforler bir kac karton sigara aldilar. 10'luk kartonlar 17-20 euroydu.

Sofor bizi yolda indirmeyi unutunca taksi ile kalacagimiz yer olan Neda pansiyona geldik. Bu bizim ilk self catering konaklama deneyimimiz. Sirtimizda cantalarla bizi kapida goren Neda biraz sasirdi. Arabamiz olmadigindan ve en yakin bakkal 3 km uzakta oldugundan bizi alisverise goturmeyi teklif etti. Bu tur yerlerde racon boyleymis kendi yemegini kendin yapiyorsun. Gittigimiz tatil yeri bakkalinda hersey (tabii 25% daha pahali) mevcuttu biz de kafamiza gore birseyler aldik. Saolsun Neda da bize kendi bahcesinden topladigi salatalik ve kabaklar'dan verdi.

----------------------------------------

Seyahatin bu kisminin amaci hic birsey yapmamak uzerine kuruluydu. Kaldigimiz yerin kendine ozel iskelesinde (beton) guneslenip, denize bakmak ve kitap okumak yapilacak tek aktiviteydi. Neden daha tembel bir hayat secmemiz gerektigi uzerine kitaplar okudum. 9-6 ofis hayatindan nasil kacabilecegim uzerine dusundum.

Denize girdik (cok soguk), yattik , kitap okuduk, biraz daha yattik.

Iki gunu boyle gecirdik. Arada pansiyonun arkasindaki lokantaya gidip Diana ile tanistik. Diana super enerjik, masalar arasinda kosarak servis yapiyor, ortamin havasina hic uymayan heavy metal muzige eslik ediyor arada espri yapiyordu. Biz de bu surreal ortama uyup metal muzik ile kafa sallayip zipkinla avlanmis baligimizi yedik.

Neda ile muhabbet ettik. Neda 64 yasinda ama hic gostermiyor, dogal besleniyormus o yuzden genc kalmis. Bize kendi yaptiklari rakia'dan ikram ettiler. Kocasinin kulaklari istiridye avciligi yaptigindan sagirmis. Biz disarda konusurken iceriden Halil Ergun'un sesi geliyordu.

------------------------------------------

Sabah erkenden Dubrovnik'e geldik. Dubrovnik cok guzel ama cok kalabalikti. Cok sayida Turkce konusan turist de vardi. Buyuk gemiler limana girip cikiyordu. Kaldigimiz pansiyonun yaninda minik ama harika bir koy varmis orada biraz denize girdik.

Ogle yemeginde Nutellali pizza yedik, buraya yazacaklarimi lokantadaki servis kagidina not aldim

Sehirde turladik, biraz daha denize girdik, bu romantik sehirde evlenen mutlu ciftleri izledik aksam Orhan isimli balik lokantasinda kazik bir yemekle gunu tamamladik.

ertesi sabah hava alanina giderken yerde 2 euro bularak, gittigim seyehatin parasinin bir kismini seyahatin kendisinden kazanma planimin ilk adimini atmis oldum.

---------------------------------------------------

Notlar:

Tatil boyunca havaalani disinda sadece 1 kere polis ve asker gorduk.
Plaj yok, her yer beton, kaya.
Bu tatil boyunca son 6 yilda yedigim incirin 30 katini yemis oldum.
Bizim diziler cok is yapiyor oralarda. Ben Hirvatlarin bana bahsettigi dizilerin oyuncularin hicbirini tanimiyorum.
Yat turizmi gelismis ama bizim Fethiye, Kas gibi mekanlarda olan gezi teknesi isi cok prim yapar. Yatirimcilar degerlendirsin.
Hirvat kadinlari cok hamaratmis kaldigimiz tum pansiyonlarin isletmecisi kadindi, Pazarlardaki saticilar, dukkanlarda calisanlar vs.

The end

Roma'ya gittim.

2010-09-05T11:05:00.013+02:00

Konuk Yazar E.A.

Sabahin 6'sinda kalkan ucagimiz sayesinde (cok yasa ryan air) saat 11'de otelimize yerlesmistik. Sicaklik 30 derece, zemin turistik geziye musaitti. Wikipedia'ya gore Roma'da 900 kilise varmis. Biz de kendimizi onumuze cikan ilk kilise olan Santa Maria degli Angeli e dei Martiri'ye attik.

Daha sonra gordugumuz kiliselerin yaninda oldukca sussuz olan bu kilisedeki isik kullanimi cok basariliydi.

Otele'de biraz dinlendikten sonra sehir merkezine dogru yola koyulduk. Yol uzerinde susuzlugumuzu Fontana dell'Acqua Felice 'de giderdik. Roma seyahati boyunca siselerimizi cesmelerden doldurup kana kana ictik.

Kalabaligi takip ederek Trevi Cesmesi'ne ulastik. Bu cesme su ana kadar gordugum turistik yerler arasinda en fazla fotografi cekilen yerdi. Devasa bir cesmenin onundeki kucuk bir alana toplanmis yuzlerce turist cesmenin fotografini cekmeye calisiyordu, bizim neyimiz eksik diyerek biz de cektik.

Ayla o kalabalikta beni tek basima cekmeyi basardi.

Fellini'nin La Dolce Vita'sinda da cok guzel bir sahnede gozuken bu cesmeye akin eden binlerce turist bu cesmenin havuzuna gunde 3000 Euro para atiyorlarmis.

Cesmenin cok yakininda bulunan Chianti' tavsiye uzerine restoran listemizdeydi, kendimizi bir anda onunde bulunca hic dusunmeden oturduk. Gunu; Zeytin, Ancuezli, Kabak Cicekli Pizza, Truffle Soslu Ravioli ve restoranin kendi markasi olan kirmizi sarapla kapattik . Restoran cok turistik bir noktada olmasinda dolayi super heterojon bir yapiya sahipti. Solumuzda 50'li yaslarda ingilizce konusan sagimizda ise 16-18 yaslarinda ispanyolca konusan cifltler vardi.

Ravioli, zeytin cok guzeldi, Sarap ve pizza ise iyi degildi.

------------------------------------------------------------------------------------

Roma bir Istanbullu icin iki bakimdan cok ilginc bir yer,

hem Dogu Roma'nin baskentinden gelen biri icin Bati Roma'nin baskenti olmasi nedeniyle,

hem de Ortodoks Hiristiyanliginin ve uzunca sure Muslumanligin merkezinden gelen biri icin Katolik Hiristiyanligin merkezi olmasi sebebiyle.

Katolik Hiristiyanligin merkezi Papa'ligin bulundugu Vatikan, Roma'nin ortasinda bagimsiz bir devlet, yerlesik nufusu 800-900 civarinda olan bu devlette her vatandasa ortalama 3 vatandas olmayan calisan ve gunde 35 turist dusmekte.

Vatikan Muzesi her ayin son Pazar gunu ucretsiz (diger pazarlar kapali) biz de oh ne guzel 30€'muz cebimizde kalir diyerek Pazar sabahi muzeye gitmek icin yola ciktik. 1€ metro biletlerinden alarak Roma metrosunun karanlik koridorlarindan gecip trene ulastik ve Vatikan'in yolunu tuttuk. Trenden inince mahseri bir kalabaligin Vatikan'a dogru yurudugunu gorduk. Vatikan surlarina ulatigimizda simdi google map'ten olcdugume gore 900 metrelik bir kuyrukla karsilastik (tek sira degil her bir adimda 5-6 kisilik gruplar halinde). Ayak ustu yaptigim ROI hesaplarina gore 30€ vermemek icin o kurukta beklemek ekonomik olarak dogru olmadigi icin Saint Peter Basilikasi'na yoneldik. Burada da daha hizli ilerleyen bir kuyruk vardi ve icerisi yine cok kalabalikti. Hemen giriste yogun bir kalabalik Michelangelo'nun Pieta'sini fotograflamaya calisiyordu. Heykel karanlik bir bolgede ve onunde bir camla korunmaktaydi, kalabaligin asil nedeni de camdan yansiyan flash yuzunden cikmayan fotograflari farkli acilardan tekrar cekmeye calisan fotograf severlerdi. Yillarin verdigi ozguvenle yaklastim, tek bir kare cekip,arkamdan bakan hayran bakislar altinda uzaklastim.

Sonra bir anda bir hareketlenme oldu ve rahipler, kardinaller, ve daha bir cok dini gorevliden olusan bir kalabalik iceri girdi ve ayin duzeni aldilar. Daha once camide, ortodox kilisesinde ve sinagogda ayine katilmis ama hic katolik ayinine katilmamistim. Kalabaligi yararak "Jesus is Lord, hallelujah" diyerek "only for sunday mass" diyen guvenligin yanindan iceri sizdik. Maneviyatimizi arttirdik, Isa'nin son aksam yemeginde "bu benim etimdir" diyerek havarilerine uzattigi ekmegi temsil eden ekmegimizi (cips aslinda) aldik. Ayla "cok guzelmis" diye hemen yedi. Ben elimdeki ekmekle, din sembolizimi uzerine dusuncelere dalmak uzereydim ki suratimda patlayan flashlarla kendime geldim meger Bernini'nin meshur Baldhacin'in onunde duruyormusum.

Ciktiktan sonra, kalabaligin aksi istikametine yuruyup, L'Incontro isimli bir bara oturup, Balik, Patlican, Kabak, Patates, Lazanya, Bira ve Kola aldik. Hepsi cok guzeldi. Meze seklinde onceden hazirlanmis bu basit yemekleri kucuk porsiyonlar halinde satan bu barlari cok sevdik. Lazanya'nin icinde et yoktu, balik galeta ununa bulanip kizartilmisti, sebzeler yagsiz grill yapilmis sonradan uzerlerine zeytinyagi boca edilmisti.

Yemegin ardindan Gianicolo tepesine tirmanmaya basladik, sicagin altinda fena sayilmayacak bir hizda yokus yukari yuruyor kendimizle gurur duyuyorduk ki yanimizdan 70 yasinda askili atlet giymis bir amca isik hiziyla gecti ve bizi uzuntu icinde birakti. Tepeden biraz Roma'ya baktik.

Tepeden tekrar Vatikan'a indik, Basilika'yi kalabalik azalmisken bir daha gezdik. Pencelerden cok guzel aksam gunesinin isigi giriyordu.

Aksam, Piazza Novana civarinda once Campari Soda ve Bellini ile baslayip, Ucuz bir turist restorani olan Novana Notte'de, Baconli Spagetti, Patatesli bir dana yemegi, calzone ve salata ve house wine ile kapattik. Ozellikle Calzone cok basariliydi, pizza yemek icin tekrar gitmek istedik ama kismet olmadi. Roma'nin ne kadar kalabalik olduguna bu restoranda sahit olduk. Onunden gecerken tum masalar doluydu ve bosalan bir masaya biz oturduk, yanimizda bosalan masa 18 saniye icinde doldu. Yemegimizi beklerken onumdeki kagida sekiller karaliyordum, yanimizdaki kizlarin ne cizdigime baktigini gorunce onlara cozmeleri icin elini kaldirmadan cizmen gereken geometrik sekillerden birini cizip verdim, kiz bir kac denemede cozdu, Parisli Fransizlarmis, Ayla cok hizli konustugu icin bizi Italyan zannetmisler, kizlardan birinin kuzeni tam anlamadigim bir nedenden dolayi Izmir Karaburun'a gitmis, dunya gitgide kuculuyor galiba.

-----------------------------------------------------------------------------------------

Bu sabah once otelin yanindaki acik markete gittik, Bruksel ve Londra hayatimizda alismaya basladigimiz lezzetsiz, tek duze meyve/sebze' li pazarlardan sonra Turkiye, Ispanya, Italya gibi ulkelerdeki pazarlara gittigimizde gozumuz donuyor, mutlu oluyoruz. Bu markette oldukca zengindi. (Saticilar cogunlukla Hindistan ve Pakistan civarindan).

Sehre dogru yuruken Ayla onumuzdeki kizin bacagini gostererek "Bak kizin ayagini da benim ayagimi isiran bocek isirmis nasil kizarmis" diye ondeki kizi gosterirken, onumuzdeki kiz arkasini donerek "Merhaba ben de Turkum" dedi ve uzaklasti. Spanish Merdiveni'ne yuruduk. Roma turizminin onemli faaliyetlerinden biri olan "otur ve etrafi kes" aktivitesine katildik. Asagida ki umumi tuvalet gordugum umumi tuvaletler icinde en temizinden biriydi ve ucretsizdi. Suleymaniye camii yaninda kulubeden bozma dandik tuvalet'in 1 lira oldugu aklima geldi, turizm, ekonomi, yerel yonetim iliskisini yumurta tavuk iliskisi cercevesinde degerlendirmeye calistim.

Yol uzerinde marketten ogle yemegi icin salam, peynir ve ekmek aldik, 2€ tuttu, sabahtan aldigimiz domatesler ile yiyecektik ki, Ayla "2€'ya ogle yemegi olmaz ekonomiye katki saglamaliyiz" diyerek marketten 1€'ya almadigi Ice Tea'yi sokaktan 3€ aldi. Tuvaletin temiz tutulmasini saglayan lokal ekomiye yaptigimiz katkiyi dusunerek, huzur icinde yemegimizi yedik. Markette 40 cesit farkli salam vardi (5€ -50€) hangisini alayim diye dusunurken, yanimdaki yasli Italyan teyze indirimde olan Milan Salamindan alinca ben de ondan aldim, fena degildi. Trevi cesmesinin etrafinda biraz vakit gecirdik, yanimizda tasidigimiz Lonely Planet rehberinde onerilen Pizza al taglio (dilim pizza) satan dukkanlarin birinin yakininda oldugumuzu fark ederek iki dilim de pizza yedik. (15€/kg)

Rastgele yururken once Monument to Vittorio Emanuele II'i sonra sonra Pantheon'u gorduk. Deli gibi yuruyup Quirinal Sarayi onunde Saint Peter uzerinden gunesi batirip otele donduk.

Aksam rehberden buldugumuz La Gallina Bianca'ya gittik, patlicanli pizza ve patlicanli makarna bira ve su istedik makarna guzel, pizza fena degildi (Ayla pizzaninda cok iyi oldugun konusunda israrliydi). 6€'su servis ucreti olan 30€ hesap geldi.

---------------------------------------------------------------------------------------

Sabah bize iki muzeye ucretsiz giris ve 3 gun sinirsiz toplu tasima erisimi verecek olan Roma Pass'imizi aldik (25€) ve Campo de Fiori'ye gittik, burada acik bir pazar vardi rehbere gore burasi Roma'nin en canli pazariymis ama biz gittimizde pek hareket yoktu. Firindan, ekmek sarkuteriden peynir aldik, nehri gecip Trastevere'ye ulastik, kucuk sokaklar, kafeler, ile degisik guzel bir havasi vardi. Roma merkezi Sultanahmet kabul edersek burasina Tunel demek mumkun. Santa Maria de Trastevere kilisesi su ana kadar gordugum kiliseler arasinda ruhani havasi en yuksek olanlardan biriydi. Ilk donem kiliselere ozgu karanlik havasi, arkadan gelen ilahi sesi, ve pencereden iceri giren gunes isigi icerde mukemmel bir atmosfer olusturuyordu.

Cikista, yol uzerindeki firindan mantarli pizza ve ispanakli borek, ve bir takim tatlilar aldik, 5 dakika icinde hepsini yedik. Hepsi harikaydi.

Enerjimizi topladiktan sonra Antik Roma turuna giristik. Colosseum'u tavaf edip, Palatine Hill ile Capitoline Hill arasinda 7 defa gidip gelip vazifemizi tamamladik.

Bilmem birsey cagiristirir mi ama eski roma 7 tepe uzerine kurulmus bir sehirmis.

Kahvemizi icip, dondurmamizi yiyip sehirde biraz vakit gecirdikten sonra, sabah trastevere'de gorup aklimiza yerlestirdigimiz Ditta Trinchetti isimli wine bar'a gittik. Giriste "Life is too short to drink cheap wine" yaziyordu, biz de listede fiyatina gore orta siralarda ama kendi sarap gecmisimizde iki numarada olan bir Pinot Nero, Karisik salam ve peynir tabagi, Izgara sebze ve Pestolu lazanya (etsiz) istedik, ozellikle sarap ve lazanya harikaydi.

---------------------------------------------------------------------------------------------

Gune Borghese Galeri ile basladik. Iceride sadece 2 saat kalmamiza izin verdiklerinden rehberli tura katildik, cok iyi oldu. Caravaggio'nun resme getirdigi yenilikleri ozellikle hep benzer sekilde aktarilan Incil hikayelerini nasil degisik bir yaklasimla resmettigini ogrendik. Bernini'nin mermeri nasil egip buktugunu hayretler icerisinde izledik.

Sehir gezilerinin bir kismini genelde turistik rotanin disinda orada yasayanlarin arasinda gecirmeye gayret ediyoruz. Roma'da da Borghese'in arkasindaki bolgenin yerlesim alani oldugunu bildigimizden o tarafa dogru gitmek istedik. Otelin resepsiyonundaki arkadas ilk gun harita uzerinde bir kac isaretlemisti. Haritanin disindaki bir yer icinse "if you want to do something romantic you can go here" diye not dusmustu. Biz de o tarafa dogru gidelim diyerek Milvio koprusune gittik. Burasi sehrin dis cemberinde turist haritasinda gorulmeyen bir kopru, romantikligi ise uzerindeki kilitler. Ciftler buraya gelip bir kilitin ustune isimlerini yazip, kiliti oradaki diger kilitlere takiyor anahtarini da Tiber nehrine atiyorlar, boylece asklari daim oluyor.

Aklima hemen Istanbul icin alternatif geldi. Yalnizlar kilitlerin uzerine isimlerini yazip, kilitleri Kiz kulesinin karsisina insa edecegim ask havuzunun kenarina takip anahtarlarini da havuza atiyorlar, (bulunmaz hint kumaslari bogaza da atabilir) ara da diger yalnizlar havuzdan aldiklari anahtarlari deneyerek acmaya calisiyor, acabilirlerse hayatlarinin askini bulmus oluyorlar.

Ardindan sokaklarda yuruyerek bir bara girdik, Pazi,Jambonlu patates,patlican, omlet,dana filet ve bira istedik basariliydi, kahvemizi ictikten sonra, Tramvayla sehre geri donduk. Piazza Del Popolo'ya geldik, kalabaligi izledik.

Rehberde yazan bir gastronomi dukkanini aradik restoran cikti, zaten Lonely Planet Roma bizi bu gezide pek tatmin etmedi. Otele dogru gidip sumerbank benzeri bir magazada vakit gecirip otele donduk.

Aksam Ayla trip advisor'dan "bu restoranin 200 yorumu var gidelim mi" diyerek bir restoran buldu. La Taverna Dei Monti biraz sapa bir sokaktaydi, cok kalabalik degildi. prosciutto ve kavun, Gnocchi, Deniz urunlu risotto, dil baligi ve acik sarap istedik. Yemekler, atmosfer guzeldi, servis biraz agirdi ve bizim baslangici unuttular ama yemekten sonra kurabiye ve limoncello ikram ettiler super oldu. Ayla bir de caffe corretto icti iyice iyi oldu. Hesabi odedikten sonra garson yanimiza gelip kartini verdi, kartin uzerinde el yazisiyla tripadvisor.com yaziliydi ve bizden yorum birakmamizi istedi. Demek ki 200 yorum icin calismak gerekiyormus.

--------------------------------------------------------------------------------------

Sabah Lido'ya gitmek icin yola ciktik. Tren'de 3 farkli istasyonda plaj isareti, ve trende denize gittigi belli insanlar vardi. Biz yogun kalabalik nerede inerse orada inmeye karar verdik boylece son durak olan Cristoforo Colombo'ya kadar gittik. Trenden inince denizin kokusu ile kalabaligi bosverip zaten cogu tren istasyonun onunde etrafa bakiniyorlardi, hizla denizin oldugu yone (icgudusel bir yon algisi yoksa denizi gordugumuz yok) kosturduk. Onumuze deniz yerine duvar cikti. Plaj boydan boya ne oldugu belirsiz otel, klup, dinlenme tesisi ile dolu. Asagiya yukariya biraz yuruyup birkac yere fiyat sorduktan sonra (giris 6-10€ sezlong semsiye 15-20 €) basimiz egik tren istasyonuna geri donduk ve bambaska bir kalabaligin etrafina megerse bos bos bakinmadigi uzerinde koskocaman MARE yazan otobusu bekledigini fark ettik. Megerse halk plaji 10 dakika mesafedeymis.

Plaj ve deniz cok guzeldi.

Aksam, Compo De Fiori' de bir bara oturup gecen sene Milan'da gorup ama ismini bilmedigimizden tahmin yuruterek bulmaya calistimiz kokteyli yine yanlis siparis edince, Ayla garsonu cagirip su yan masada ictiklerinden istiyorum dedi ve Spritz'mis guzeldi. Pesinden Pizza Fest yapip, 3 farkli pizza firinindan 5 farkli cesit pizza yedik. Geceyi Gelateria del Teatro'da Incirli, Erikli, Seftalili ve Fistikli dondurma ile kapattik. Dondurma cok ama cok guzeldi.

-----------------------------------------------------------------------------------------

Dun kahvatida kaynar kapucino getiren kiz bu sabah da aci kahve getirince, otelden kahvalti etmeden ciktik, kosedeki barda kapucino ve kruvasan (1€+1€) yiyip gune basladik. Metroya atlayip Vatikan dogru yola ciktik. Metroda "Besleme Mucho" isminde fakir bir gencin hikayesini anlatan bir sarkiyi acikli bir sekilde soyleyen kadini hayranlikla dinledik. Vatikan Muzesinin onunde yine kuyruk vardi. Bu sefer 180 metre uzunlugundaydi. Iceri girip audio guide alip muzeye dolasmaya baslamamiz 40 dakikamizi aldi (15€ bilet 7€ audio guide). (Gecen pazar siraya girmemekle dogru karar vermisiz.) Muze cok cok cok kalabalikti (gecen pazari hayal bile edemedim).

Televizyonda, Intenette, sagda solda gormeye alistimiz, The Creation of Adam'i ve The School of Athens'i yakindan gormek (the creation of adam yuksek bir tavanda tavan boyamasi ne kadar yakindan gormek mumkunse o kadar), Modern sanat galerisinde Kubik Isa ve Meryem cizimlerine rastlamak ilgincti.

Cikista Rehberden birkac restorani aradik ama ogle yemegi servisi bitmisti, Ayla'nin masa ortulerini begendigi ara sokaktaki L'abbruzzse isimli bir restorana oturduk. Domates soslu ravioli, Dana filet, salata, Pizza Marinara (peynirsiz sadece domates, zeytinyagi ve sarimsak) bira ve su istedik. Yemekten sonra Italyan teyze "Tatlilarim cok guzel ben kendim yaptim" deyince tatil boyunca yemeklerde hic tatli yemedigimizi hatirlayip bir de tiramisu ve panna cotta istedik.

Biraz daha dolanip otele donduk, cantalari sirtlanip havaalanina yollandik.

Notlar:

Roma'da Romalilar gibi yedik
Cesmelerden su doldurduk suya para vermedik
Super zeytinyaglarina ekmek bandik
Bazen sarabin biradan ucuz olmasina sastik,
En guzel pizzalar firinlarda oluyormus, denedik bulduk
Romalilar, Madrid veya Sevilladaki Ispanyollar kadar guleryuzlu degilmis ona uzulduk
Velhasili kelam bu seyahatin asli yemek uzerine oldu hatta Geldik Gorduk, Yedik desek daha dogru olur.

The End

Kosmos bana bir mesaj mi veriyor diye dusundum

2010-08-08T23:23:00.020+02:00

Konuk Yazar E.A.

Bruksel'de gecen uc yil aksatmadan katildigim etkinliklerden bir tanesi Gay Pride'di. Nedendir bilemem uc sene aksatmadan gittim, izledim, eglendim.

Gecenlerde Istanbul'a gittigimizde bir arkadas Tunel'de bulusalim burada parti var dediginde,Istanbul Gay Pride partisine dogru yurudugumu hic dusunmemistim.

Brighton'a giden trene yururken de beyin fonksiyonlarimin

%38.25'ini havanin nasil olacagini dusunmek ve yagmur durumunda alternatif planlar yapmak icin,

%22.38'ini Brighton'da ne yemem gerektigine karar vermek icin

%16.33'nu de gecen sene kredi karti yaninda olmadigi icin Brighton biletini alamayan, bu sene de reservasyon kodunu unuttugu icin trenin kalkis saati yaklastikca uzun kuyrukta ondeki insanlardan izin isteyip bilet gisesine ulasmak isterken, stresten dudagi ucuklayan Ayla'nin seneye ne gibi bir suprizle beni sasirtmaya calisacagini tahmin etmek icin, harcarken geri de kalan %23.04 icinde Gay Pride ile ilgili en ufak bir dusunce kirintisi dahi yoktu.

Megerse trende parti coktan baslamis

Brighton'a vardigimizda hersey Gaydi.

Insanlar,

Arabalar,

Dukkanlar,

Sekerler,

Hatta Jesus

Velhasili kelam, bir ay arayla iki gay pride izlemis oldum.

Brighton'da plajda biraz yatip, fish&chipsimi ve patlayan sekerimi yedikten sonra derin dusunceler icinde trene binip Londra yoluna dustum.

Bunlarin hepsi bir tesaduf olabilir miydi, iki ay ust uste hic hesapta yokken bir anda gay pride'in icine dusmek, gay bir is arkadasi ile ayni masayi paylasmak, pembe bir tisort giyiyor olmak elbette tesaduf olamazdi, Kosmos bana bir mesaj mi veriyor diye dusunuyordum ki trenin camindan gordugum manzara ile iliklerime kadar urperdim.

Yoksa ...

bugün ne yaptım? biraz yurudum.

2010-06-04T23:51:00.012+02:00

Konuk Yazar: E.A.
Bundan yaklasik 15 yil once birgun Taksim'den yurumeye baslayip, Sisli, Mecidiyekoy, Zincirlikuyu, Besiktas rotasini takip ederek tekrar Taksim'e ulasip dunyanin yuvarlak oldugunu kanitlamaya calismistim. Tabii o zamanlar google maps denilen teknoloji olmadigindan ne kadar yol yurudugumu 2 dakika oncesine kadar bilmiyordum. 10 kilometreymis.

Aradan gecen yillarda amacsizca, kuzeyden guneye, oradan buraya yurumeye devam ettim. Gecenlerde Ayla bu yurume isinin aslinda bir hobi oldugunu ve insanlarin basi sonu belli yuruyusler yaptiklarini ogrenmis biryerlerden; hatta biz de deneyelim eksik kalmayalim diye bir yuruyus parkuruna gitmek icin tren bileti almis. Ben de cevaplamakta en zorlandigim sorulardan biri olan "Hobileriniz nelerdir?" sorusuna yanit olur diye peki dedim.

Bir Cumartesi sabahi trene atlayip Ingiltere'nin Sussex yoresinde Seaford adi verilen kasabaya gittik. Bir onceki gun 20 derece olan sicaklik 10 dereceye dusmus, yagmur yagti yagacak, tren istasyonundan yuruyuse baslayacagimiz yere geldigimizde onumuzde soyle bir goruntu vardi.

Burasi meshur Seven Sisters Falezleri

Yolun ilk kisminda yagmur altinda hafiften islandik ancak BBC'den aldigimiz tiyo sayesinde tam zamaninda kendimizi kapali bir yere attik ve buyuk yagmurdan kurtulduk.
Yagmurdan sonra tirmanmaya basladik.

Sonra inise gectik,
Tekrar tirmandik, indik, tirmandik. Seven Sisters ismi 7 tepeden geliyor diye bir soylenti de mevcutmus. Ayla bir ara karsi tepede oranin ozel beyaz tebesir taslari ile yazilmis yazilari gorunce "Ben de gidip ismimi yazayim" diye karsi tepeye kostu. Modern teknolojinin faydalarindan yararlanip asagidaki fotografi 3-5 misli buyuturseniz, gorebilirseniz.

Yolda ilerlerken, butun oksijeni bacaklara pompaladigimizdan, oksijensiz kalan beyin yuzunden soyle seyler de yaptik
Ama sag salim hedefledigimiz saatte parkuru tamamlayip Eastbourne kasabasina ulasip kendimizi bir Pub'a attik ve trenimizi beklemeye basladik.

Ertesi gun kendimize baska bir parkur ararken, yurudugumuz parkurun 20 kilometre ve 10 uzerinden 10 zorluk derecesinde oldugunu gorunce daha bir gurur duyduk kendimizle.

Ben bugün ne yaptım? Ekmek yaptım

2010-05-19T11:27:00.009+02:00

İngiltere'deki ekmeklerde çok fazla yağ ve şeker olduğu için kendi ekmeğimi kendim yapmaya karar verdim. Aslında bu kararı 1 yıl için de 4 kilo alınca aldım. Anadolu insani olarak yemeğin yanında ekmek yemezsem doymuyorum. yemeğin yanında ekmek yemek bir yana ben kuru ekmek yemeğe de bayılırim.

Kücükkende mutfaktan sürekli ekmek aşırırdım. Annemde çok ekmek yeme ekmek kafalı olursun derdi :).

neyse son şaheserim

Bugün ne yaptım? Bir savaştan daha zaferle çıktım

2009-11-27T14:30:00.018+01:00

Londra'ya taşınalı hemen hemen 9 ay oldu. Bu süre içerinde bir elin parmağını geçmeyecek kadar yazı yazdım bloguma. Bir hayat mücadelesi aldı başını gidiyor

Londra büyük şehir koşturmacası fazla, çok şey olup bitiyor ama günün sonunda ne yaptım ben bugün? neyince de insanın aklına pek bir şey gelmiyor.

Burada geldiğimin ilk ayında ev aramak için uğraştım (neyseki bulduk)

Sonra 2 ayda iş bulmak için mücadele attim (onu da başardım)

Son 6 aydır da Aile Destek Calışanı (Family Support Worker) olarak hayatıma devam ediyorum. Bu işe sozlesmeli olarak başladım. 3. ayın sonunda benim pozisyonum için kadro açıldı ama işi hemen bana veremeyeceklerini söylediler. Dışardan bir aday gibi sıfırdan hazırlanıp işe başvurmamı önerdiler. İş ilana çıktı ve 15 gün gazetede yayınlandı.

Bu arada ben de detaylı bir başvuru formu doldurdum. Hazırladığım 4 sayfalık özgeçmiş seyesinde işe uygun olabileceğime karar verildi ve görüşmeye çağrıldım. Görüşme OSS sınavı gibi birşey çıktı. Sorulan her sorudan verdiğin cevaba göre puan veriyorlar ve en çok puanı alan aday işi alıyor.

İlk görüşmenin sonunda başka bir adayla kafa kafaya bir puan aldığım için bir ay süren bir değerlendirmenin sonunda beni ve diğer adayı 2. bir görüşmeye çağırdılar (tüm bu sureç boyunca ben aynı pozisyonda çalışmaya devam...)

Müdürüm her ne kadar benim kalmamı istesede herkese eşit hak (Equal Opportunity) muhabbetinden dolayı hiç bir kıyak geçemiyor.

Neyse geçen Çarşamba günü müdürümün tavsiyesi üzerine üstümde kırmızı bir kazakla 2. görüşmeye girdim. Karşımda 4 kişi soru yağmuru şeklinde...

İş görüşmesi fikri beni yeterince geriyor bir de bunu ingilizce yapmak daha bir geriyor ayrı mesele.

Tüm bu süre boyunca epey sıkıntılı bir dönem geçirdim desem yalan olmaz.
O kadar garip bir durum ki; kendi çalıştığım pozisyona basvurmanı istiyorlar, işi alamazsam işten ayrılmanı istiyor, bir de tüm bu sure boyunca hiç birşey yokmuş gibi çalışmayada devam etmemi istiyorlar. Anlayacağınız istiyorlarda istiyorlar.

Neyse şimdi içim rahat herşeyi unuttum gitti bile.

Çok çekişmeli bir yarış oldu....

Bugün ne yaptım? Milano'ya uçak bileti aldım.

2009-09-02T22:44:00.002+02:00

Londra'da yaşamanın güzelliklerinden biri burada pek çok ucuz (Low cost airlines) havayolu şirketlerinin olması. Vize derdiniz olmadığı sürece seyahat etmek oldukça kolay ve ucuz. Dün akşam Ryanair'ın promosyonlu bilet satışı vardı. Avrupa'da 20'ye yakın ülke için neredeyse bedava denecek kadar ucuza bilet bulmak mümkündü. Ben de azmettim ve bu promosyonlu biletlerden Milano'ya 2 kişilik gidis-donus uçak bileti aldım. Inanması çok zor ama söylüyorum sadece. 0,04 pound (10 kurus gıbı bırşey) verdim.

Artık biletimizde var bu bahaneyle shengen vizesine başvurmak kaldı artık. Vize memuru niye gidiyorsun Milano'ya derse. Bir tek buraya promosyonlu bilet bulabildim diyecegim.

Bugün ne yaptım? Notting Hill Karnavalına gittim.

2009-08-31T19:33:00.004+02:00

Rio Karnavalına gitmek kısmet olmadı ama başka bir karnaval hemen yanı başınızdaydı.

Bugün ne yaptım? Çözümsüzlük ne anlama geliyormuş onu öğrendim.

2009-08-07T16:50:00.010+02:00

Bu hafta sonu İngiltere'de yılın en sıcak haftası olacakmış. Bende fırsat bu fırsattır diyip uzun zamandır gitmek istediğim deniz şehri olan Brighton'a gitmeye karar verdim. Evde bazı teknik nedenlerden dolayı internet olmadığından işten çıkmadan önce çabucak tren biletlerine bakıyım dedim. Gidiş dönüş 12 pound olduğunu görünce hemen almaya karar verdim (genelde ingilterede tren yolculukları çok pahalı). Çabucak bütün aşamaları geçtim. Kart bilgilerini girdim. Hata verdi. Ingiltere banka kartım bir türlü çalışmadı . "Pratik zekalıyım" ya hemen aklıma Erdal'ın sanal kartı geldi. Onun numarası yanımda taşıyorum lazım olur diye. Tek dertim bir an önce işlemi tamamlamak olduğu için hemen kart bilgilerini girdim ve OK tuşuna bastım. Ekranda onay sayfasının yanında küçük bir yazı gözüme ilişti "bileti istasyondan almak için kartınızı yanınızda getirmeniz gerekmektedir" diye. Allah dedim ama benim kartım yok ki. Düşündümki eğer istasyona gidip durumu anlatırsam yardımcı olurlar ve biletlerimi alabilirim. Kalktım gittim. Gişedeki adama derdimi anlatmaya çalıştım ama nafile adam anlamıyor.
-kartı getir
-Kart yok. Sanal kartla aldım. Fiziksel olarak kart yok. yok yok
-Kartı getirmezsen olmaz. Koşullar böyle. Koşullar kısmında yazıyor. Kabul edip almışsın.
-Yardımcı olun parasını odedim. nasıl yaa? Bir çözüm olmalı?Nasıl paramı geri alıcam peki.
-Paranı geri alamazsın. Sizinkisi promosyonlu bilet.
-kartı bul getir kart yoksa bilet de yok.

Baktım olucak gibi değil. Kalkıp eve geldim. Müşteri hizmetlerini aradım. Kadın yapıcak bir şey yok diyip duruyor. Aynı diyologların üzerinden tekrar tekrar geçtik. Kart yoksa alamazsınız diyo başla birşey demiyor. Lütfen bana baska bir çözüm yolu öneremez misiniz? diyorum. No No No

(Neyse ingilizler sanal kart diye bir şey bilmiyormuş onu da öğrendim).

Sonra kadın bana çözüm olarak yeni bir bilet alıp Brighton gitmemi önerdi. Bende içimden güzel bir teşekkür ettim verdiği bu müthiş akıl için. Kırk yıl düşünsem aklıma gelmezdi.

Sonuç olarak yarın Brighton'a gitmiyorum. 24 pound hiç uğruna tabiki benim dikkatsizliğim ve aşırı heyecanlı olmamdan dolayı gitti.

Benim hala aklım almıyor parasını odediğim bir seyi bir sekilde alamıyor olmamı ama neyse yapıcak pek bir şey kalmadı artık.

Not: İngiltere'de internetten satın aldığınız bileti gişeden gidip alacaksanız sakın sanal kart ya da bir arkadasınızın kartını kullanmayın. Yanınızda kartı yoksa biletleri almamız mümkün değil.

Bugün ne yaptım? Gozlem Yaptım

2009-07-23T00:06:00.021+02:00

Son zamanlarda bol bol Türkiye ile
İngiltere arasındaki kültürel farklılıkları gözlemleme firsati buluyorum, özellikle ilişkilerle ilgili.

Kadını biri kocasından bosanıyor ama cocuklarının hepsine bakması mümkün değil. Babanın da hepsine bakması mümkün degil. Mecburen kardeşler ayrı ayrı yerlerde yaşamak zorunda. Anne cocukların en küçüğünü, baba ortancasını, babaanne de en büyüğünü yanına alıyor. Annenin yeni bir sevgilisi var (bu arada babanında yeni bir sevgilisi var) ve anne yeni sevgilisinden hamile.
Bu kadın yeni sevgilisiyle birlikte rahat rahat eski kayınvalidesinin evine çocuğunu görmeye gelebiliyor. Kimse cingar çıkartmıyor. Gayet iyi bir şekil (çocukların hatrı var tabi) hep birlikte kısada olsa güzel güzel sohbet ediyorlar.

Bu durum pek çok insan için çok normal ama benim için biraz farklı.

Kimin hatırı olursa olsun Türkiye'de neredeyse hiçbir boşanmış çift bırak kayınvalidesiyle yanyana gelmeyi eski eşinın yanına bile zor geliyor. Bir de yeni sevgilisini getirecek yok canım...

Tabi genelleme yapmak istemem, ne de olsa elimdeki örneklem sayısı bir elin iki parmağını geçmez.

Bugun ne yaptım? Londra'da ev bulmak sadece benim için değil herkes için çok zormuş onu öğrendim.

2009-06-22T20:05:00.023+02:00

Son bir haftadır Londra'nın doğusunda sosyo-ekonomik durumu iyi olmayan pek çok aileyle tanışma şansı yakaladım. Londra gibi büyük bir şehirde göçmen olmanın getirdiği ait olamama, geçim sıkıntısı ve işsizlik gibi sorunların yanı sıra evlerin de çok küçük olması bu ailelerin hayatını iyice zorlaştırıyor. Küçücük evlere 4-5 kişilik aileleriyle sıkışmaya çalışıyorlar. Bir yandan da sıkışmanın yol açtığı diğer aile problemlerini çözmek için uğraşıyorlar.

Geçen hafta başında küçücük bir evde 6 kişi yaşamaya çalışan bir aileyler tanıştım. Evin küçük oluşunda dolayı kimsenin özel bir alanının olmaması çocuklar arasında tartışmalara sebep oluyor. Zaman zamanda bu tartışma eve polisin gelmesiyle sonuçlanıyor. Evde yaşayan küçük çocuklar olduğu için de polis sosyal hizmetleri arıyor. Sosyal hizmetlerde bizi. Biz mi kimiz? Ben neden mi bu hikayelerle ilgileniyorum?

Aile Destek Uzmanı (Family Support Worker) olarak destek vereceğim ailerini yakından tanımam gerekiyor da...

Dunyanin en romantik sehri 1

2009-06-07T20:41:00.007+02:00

Konuk Yazar
E.A.

Simdi hep beraber gozlerimizi kapayip dunyanin en romantik sehrini dusunuyoruz. Sehrin ortasindan akan nehrin ayirdigi iki yakadaki sevgilileri birlestiren koprulerden her biri sanat eseri olan yapilara bakarak geciyor, iki kuleli katedrali izliyor ve sonra arkadaki kafelerden birine oturuyorum, "Bon jour" diyerek selamliyor beni, oturdugum kafenin nazik garsonu ben kahvemi siparis ederken arkadaki iki gencten biri digerine, dunyanin en romantik aksani ile "nous irons à la ville la plus romantique" diyor. Kulak kabartip dinliyorum ve genclerden birinin sevgilisi ile bir yolculuk planlari yaptigini anliyorum, sevgilisi ile yolculuk planlari yapan genc en romantik sehir deyip digeri onayladikca benim basimdan kaynar sular bosaniyor onca emek, zaman ve para harcadigim bu seyahat bir anda anlamsizlasiyor. Arkami donup genclere acilarla dolu yasam oykumu ve dunyanin en romantik sehrine gelme hayalinin beni nasil hayata bagladigini, bu hayali gerceklestirmek icin cirpinislarimi ve basimdan gecen turlu talihsizlikleri anlatiyor, arkasindan acikli bir sesle bana dunyanin en romantik sehrini soylemlerini istiyorum. Onlari rahatsiz ettigim icin bana once kizginlikla, hikayemi dinledikce acimayla bakan gencler basimdan gecen talihsizliklere uzulmus, yilmadan mucadele etmemi takdir etmis olacaklarki, birbirlerine kisa bir bakis attiktan sonra sirlarini benimle paylasmaya karar veriyorlar. Genclerden yakisiklica olani masanin uzerinde duran "Le Conte de deux cités" isimli kitabin arasindan rengi solmus kenarlari burusmus bir fotograf cikariyor, once soyle bir cevresini kolacan ettikten sonra sessizce "iste buraya gidecegiz" diyor. Fotorafi o an sadece 5 saniye gorebiliyorum, Lokman Hekim'in kitabini yada Karun'un hazinesinin haritasini tutarmiscasina sikica tuttugu fotografi hizla kitabin arasina geri koyuyor. Tesekkur edip masama donuyorum, kahvemi bir yudumda icip kalkiyorum. Hem gordugum fotorafin hem de hizla ictigim kahvenin etkisi ile kalbim yerinden cikacakmiscasina atiyor. Kapiya dogru yururken ne yapmam gerektigini adim gibi biliyorum, kapidan cikinca beremi atkimi cantama koyup, kafenin onundeki meydanda ki turist dukkanindan bir sapka, yanindaki gazeteciden de bir Le Monde alip kafeyi karsidan goren bir banka oturup gazetemi okumaya basliyorum. 20 dakika sonra iki genc kafeden cikiyorlar, iki kuleli katedralin yanindan gecip yurumeye basliyorlar, bir sure sonra bana fotografi gosteren metroya iniyor, gelen ilk trene biniyor, 1 durak sonra aktarip 3 durak sonra iniyor, opera binasinin yanindan gecip ara sokaklarda 5 dakika yurudukten sonra bir apartmana giriyor, arkasindan yetisip "bon jour" diyorum once kafamdaki sapka ile beni taniyamiyor, zaten ben de tanimasi icin yeterli sure vermiyorum, elimdeki semsiyenin sapi ile boynuna hizla 5-6 kere vuruyorum ve cantasini alip binadan cikiyorum, cantadan kitabi, kitabin icinden fotografi aldiktan sonra cantayi ve kitabi atip kosmaya basliyorum, kalbim hic olmadigi kadar hizli atiyor, yeteri kadar uzaklastiktan sonra fotografa bakiyorum, baktikca korkuyla karisik bir heyecan hissediyorum ve beni yeni bir maceranin bekledigini biliyorum. Iste bu asagidaki fotorafin hikayesi.

Bugün ne yaptım? Sonunda Londra'da başımızi sokacak bir yer buldum hayatın tadını çıkarıyorum

2009-04-30T12:25:00.010+02:00

Nerede kalmıştık ben bile unuttum ama sonunda Nisanın başında Londra'da bir yer tuttuk. Fulham'da (Merkezi bir yer sayılır) müstakil bir evin çatı katınına yerleştik. Paylaşımlı bir ev (Share Flat) yani evde bizden başka bir Avustral'yalı, bir Yeni Zellanda'lı, bir Güney Afrika'lı bir de Fransız olmak üzere 4 kişi daha yaşıyor. Odanın güzel bir terası var, evi ait de güzel bir bahçe. Güneşli havalarda harika oluyor.
Önceleri başkalarıyla ev paylaşmak çok cazip gelmiyordu. Uzun ev arayışlarımın sonunda bu şekilde ev tutmanın daha kolay ve birazçık daha ucuz olduğunu farkettim. Neyseki evden mutluyuz hatta ilk başta en fazla 3 ay kalırız dedik ama şimdi daha uzun kalabiliriz diye düşünüyoruz.

Ev buldum bulmasına ama henüz iş bulamadım. Sosyal hizmetlerde iş arıyorum ve bu sektörde çalışmak için bu ülkede alınan bir sabıka kaydına ihtiyacım var. Bu belgeye başvurabilme şartlarından biri de nerede yaşadığını gösteren 2 kanıt göstermen. Bu belgeye Proof of Address (Adres kanıtı) diyorlar. Bankadan evinize gönderilmiş bir hesap ekstresi ve oturtuğunuz eve ait sizin isminize elektrik, su, telefon ya da gaz faturalarından birini adres kanıtı olarak kabul ediliyor.

Paylaşımlı bir evde faturaları üzerine almak pek mantıklı değil hatta cok zor, çünkü faturaların hepsi başkaların üzerine. Hatta ve hatta o başkaları artık bu evde bile oturmuyor. İşin çıkmaz tarafı üzerinize bir fatura yoksa banka'da hesap da açmıyorlar (Çalışıyorsan iş verenden mektup alıp açtırılabiliyorsun ama bu aşamada benim için bir secenek değil). Bruksel'deki gibi eve polis gelip oturduğunuz yeri onaylamıyor. Kendinizi kaydettirebileceğiniz resmi bir kurumda yok. Londra'da gelmeyi düşünenler için iş bulmadan geliyorsanız ülke yerleşmek biraz vakit alıyor ve epeyce sabır istiyor.

Tek seçenek faturalarından birini üzerinize almak. Neyse sonundan banka'da hesap açtırdım ve evdeki gaz faturasına ismimi eklettim (umarım çıkarken sildirebilirim ). Şimdi Mayıs ayına ait faturaların gelmesini bekliyorum. İnşallah 1-2 hafta içinde başvurumu yapacağım. Sonuçlanmasıda 4-6 hafta sürüyormüş yani 2 ay içinde iş bulmak için gerekli yeterliliğe kavuşucam. Ne demişler geç olsun da güç olmasın... :-))))

Bugün ne yaptım? Londra'da ev tutmak kolay değilmiş onu öğrendim.

2009-03-19T11:20:00.010+01:00

Hala ev arama telaşındayım.

Aslında Londra'ya geleli neredeyse 3 hafta oldu ama bir türlü yazamadım. Aklım kiralayacağım evdeydi. Büyük bir azimle 10 günde hemen hemen 25 tane ev gördüm. Gördümde ne oldu hiç birini tutamadım.
Bizim memlekette işsiz güçsüz adama kız vermezler yaa Londra'da işsiz güçsüz adama neredeyse ev kiralamıyorlar. Ev tuturken genelde minimun 6 ay kontrat yapıyorlar ve çalışmıyorsan 6 aylık kiranın tamamını peşin ödemeniz istiyorlar. 6 ayın sonunda hala işsizsen ya kontratı iptal ediyorlar ya da tekrar 6 aylık peşin daha istiyorlar. Londra da kiraların genel olarak çok pahalı olduğunu düşünürsek, bir de üstüne 1,5 aylık depozit eklenince... yani anlayacağız evin anahtarını size vermeleri için önce banka hesabınızda küçük bir servet bulundurmanız farz oluyor. Bu eğer işiniz yoksa durumu için geçerli.

İşiniz varsa hemen hakkınızde referans kontrolu yapılıyor. Eski ev sahibinizden mektup, bankadan hesap dökümü -eski kiralarınız günü güne ödediniz mi?- istiyorlar. Son olarak da iş verenden mektup getirmemiz gerekiyor. Bu referans kontrolünü yapmakları içinde 30-40 pound kadar bir parayı da sizden istiyorlar. Bütün konturoller yapıldıktan sonra ev sahibi sizi yeterli görürse evini veriyor.

Hadi hayırlı olsun.............

Bugün ne yaptım? Başka bir şehirde yeni şeyler keşfetmeye başladım.

2009-03-14T00:39:00.004+01:00

Londra'da havaya aldanmamak...

2009-03-13T12:49:00.002+01:00

Bugün ne yaptım? Sinemaya gittim.

2009-02-07T22:47:00.009+01:00

Geçen haftadan beri 13 dalda Oscar'a aday olan The Curious Case of Benjamin Button'u izlemek istiyorduk. Hatta Perşembe akşamı UGC Toison d'Or gittik. Filmin başlamasına 20dk kala gişenin önünde sıraya girdik. Sıra ama ne sıra... henüz 2 dk bile geçmemişken bir de baktık hiç yer yok. Başımız önümüzde ağlamaklı çıktık sinemadan.

Çıkmadan bilet fiyatlarına bir daha bakıyım dedim.. yetişkin 9,70€ ama sabah seyansı 5,10€.

5,10€ görünce aman ne güzel, pek ucuz dedim ve hemen cumartesi sabah seyansına gitmeye karar verdim. Cumartesi oldu kaldık gittik. film 10:50'de başlıyor. Biz vardığımızda saat 10:40. Gişe henüz yeni açılıyor, önümüzde gene kuyruk... Çok şaşırdım. Ne rahat adamlar yaa, filmin başlamasına 10 dk kala gişemi açılırmış. Şöyle en az yarım saat önce açılması gerekir diye söylendikten sonra bir baktım sıra bana gelmiş. 10dk 'da biletleri almış olduk . Söylenmeye gerek yokmuş. :-))))

Sonunda filmi bir güzel izledik. Epeyce uzun bir film. 2saat 45dk. Uzun ama sürükleyici. Makyaj harika. Çok beğendim.

Bugün ne yaptım? Taşınma hazırlıklarına başladım.

2009-02-05T10:05:00.006+01:00

01 Şubat itibariyle eşyaları toparlamaya, gidecekleri kalacakları ayıklamaya başladım. Söylemedim di mi? Yakında taşınıyoruz. Artık Belçika'dan ayrılma vaktimize sayılı günler kaldı. Allahtan giysi, kitap, bir kaç parça mutfak eşyası dışında öyle pek bir eşyamız yok ama gene de taşınmak hiç kolay değil.
Bu işin en önemli kısmını bugün hallettim. Giysilerim ne kadar yer tutar diye hepsini tek tek valizlere yerlestirdim. Beklediğimden daha az yer tuttular. Hazır onları yerleştirmişken bir daha da çıkartmayayım diyorum. Ne de olsa 24 gün sonra yola çıkacaklar.
01 Mart için biletlerimiz aldık bile. :-((

Üzüldüğümü söyleyemeyeceğim ama Brüksel'i ve arkadaşlarımı özleyeceğim. Onun dışında Bruksel'in coğrafi özellikleri ve konumu sayesinde kafamıza estikçe, güneşin parlaklığı camımıza vurduğunda hemen kendimiz dışarı atıp sınır komşularımız olan Hollanda, Almanya, Fransaya gidebilmeyi özleyeceğim.

Bruksel'i aslında çok sevdik ama başka yerlerde tanıyıp onlarıda sevip sevemeyeceğizi görmek istiyoruz. Ben yay burcuyum. Çok tutkulu olmasamda çantam sırtımda yaşamak bana keyif veriyor. Belki de göçebe atalarımızda kalmış genetik bir olaydır. Neyse Uzun lafın kısası yani taşınıyoruz.

Şimdiki durağımız Londra. Brüksel'e taşındığım ilk günden beri Londra'ya taşınacağımız günü hayal ediyordum. İnşallah yakında gerçek olacak. Sevinçliyim, heyecanlıyım, çok çok azıcıkta gerginim. Londra büyük şehir, pahalı bir şehir. Ne demişler "büyük başın derdi büyük olur" muş ya bu da öyle birşey işte. İster istemez insan azıcık kaygılanıyor. Son iki yılda iş ve hayat kaygısı duymadan yaşadım gittim Brüksel'de. Eee insanoğlu rahatlığa çabuk alışıyor. Neyse düşündüm taşındım daha fazla bu rahatlığı uzatmamaya karar verdim. Şimdi bundan sonraki ilk iki görevim başımızı sokacak bir ev sonra da o evin kirası ödemek için bir iş bulmak. hayat zor! :-))))

Wat heb ik vandaag gedaan? Ik ben niet geslaagd voor Nederlands examen.

2009-01-25T18:46:00.006+01:00

Vorige Week ben Ik heel ziek geweest en Ik heb nederlands examen ook. Ik kon niet genoeg studeren. Nu ben Ik niet gelukkige want ik ben niet geslaagd. Het is niet so belangrijk voor nu, omdat Ik naar andereland straks zal verhuizen. maar Ik zou beter voelen als Ik ben geslaagd.

Lozan'a gittim.

2009-01-05T22:25:00.004+01:00

Konuk Yazar E.A.

Bazen yolda yururken durup, geriye iki adim atiyor ardindan tekrar yavasca yuruyorum, tekrar geri gidip bir defa daha yuruyorum. Yakalamaya calistigim; havada asili kalmis, hizla gecerken kokladigim ve bana eskilerden bir sey hatirlatan o kokuyu bulmak.

Koku hafizasi diye bir sey var. Yillarca once kokladigimiz kokular tekrar karsimiza ciktiginda beraberlerinde kendi zamanlarindan anilari da getiriyorlar. Bu sayede bazen lisede asik oldugum kizi bazen de annemin cok azini yememe izin verdigi meyveli sekerlemeleri hatirliyorum durup dururken.

Gecenlerde Lozan'a gittik aslinda gecerken bir ugradik demek daha dogru olur. Ne yapar bir turist Lozan'da ya da ne yapmali? Katedral alis-veris caddesi, isvicre cakisi sonra.

Tabii ki Lozan Antlasmasi.

Evet benim aklima da Lozan Antlasmasi geldi. Onceden hazirliksiz oldugumuzdan yol uzerinde bir kablosuz internet baglantisi yakalayip wikipedia ve google maps yardimiyla ve biraz aramayla Beau Rivage Place Hotel'i bulduk.

Vatandasi oldugum ulkenin temel tasi sayilan bu antlasmanin yapildigi otele yaklasirken, icimin kipir kipir edecegini, flimlerde oldugu gibi agir cekimde (belki de hizli) siyah beyaz bir zaman diliminde Ismet Pasanin sinirli sinirli onumden gececegini dusunuyordum.

Oyle Olmadi.

Bu sefer bir koku hafizami degil hafizam kokuyu tetikledi ve otele yaklastikca, Otel Lozan Antlasmasini, Lozan Antlasmasi ilkokul yillarimi, ilkokul yillarim beslenme saatini ve beslenme saati de haslanmis yumurta kokusunu getirdi. Domates suyu ile islanmis nemli ekmek ve haslanmis yumurta kokusunu icime cekerek otelin onunden ayrildim.

Ismet Pasa'nin siyah beyaz goruntusunu zorla gozumun onune getirmeye calisip gozlerimi kapadim ve bir filmin icinde yasamadigim icin bir kez daha hayiflandim.

Bugün ne yaptım? Post-modern bir kilise gördüm.

2008-12-18T19:33:00.005+01:00

Uzun zamandır Stochel'deki (Bruksel) bu kilisenin fotoğranı çekmek istiyordum. Çan kulesi olmasa kilise olduğu kimsenin aklına gelemez herhalde.

Bugün ne yaptım? Bir düzine bebeğin boyunu ölçtüm

2008-12-11T17:14:00.009+01:00

Boş kaldığım bir ara klinikte benim meşgul olduğum bölümün fotoğraflarını çektim. Nasıl bir yerde çalıştığımı merak edenlere göstermek ve bir de buradan ayrılırsam hatırlamak için.

Odanın ismi: "Karşılama ve Ölçüm Salonu"
Flamancası: "Onthaal en Wegen&Meten Zaal"

Bugün ne yaptım? TRT-INT bir haber izledim.

2008-12-05T12:15:00.008+01:00

PAZARCILARA BEYAZ GÖMLEK

10dk önce TRT-int'de izlediğim bir habere göre Avrupa Birliği uyum çercevesi kapsamında pazarcılar beyaz gömlek giyeceklermiş ve ürünlerini satmak için artık bağırmayacaklarmış. Izmir'nin Bornova Belediyesi yeni düzenlemeyi hemen uygulamaya koymuş. "Uygulamaya" uymayan pazarcıların sözleşmesi iptal edilecekmiş. Merak ediyorum; Avrupa Birliğine uygulamalarını neremizden anlıyoruz? Yoksa birileri bizi kandırmaya mı çalıyor? Yok eğer bunlar doğruysa; Avrupa Birliğinin işi güçü yok da pazarcıların gömlekleriyle mi uğrasıyor?

Neredeyse 2 senedir Belçika'da yaşıyorum ve evimin yakınında her haftasonu pazar kuruluyor. Ama bugüne kadar beyaz gömlek giyen pazarcı görmedim. Evet bizim pazarcılar gibi bağırmıyorlar ama...

Kültür denen birşey var. Bizim kültürümüzde pazarcılar bağırır. Varsın bağırsınlar.

Bugün ne yaptım? Bozar'da konsere gittim.

2008-12-03T23:01:00.016+01:00

“Anlaşmazlıkların Ötesinde Müzik- Music Beyond Conflicts"

İstanbul 2010-Avrupa Kültür Başkenti çalışmaları kapsamında Bozar'da klassik müzik konseri organize edildi. Biz de bir arkadaşımızın verdiği davetiyeler sayesinde konseri izleme fırsatı yakaladık. Uzun zamandır Bozar'da bir konsere gitmek istiyorduk ama bir türlü bir şeyler ayarlayamamıştım. Bu vesileyle Brüksel'den taşınmadan yapmak istediklerimiz listemizden bir şeyin daha üzerini çizittirmiş olduk.

Bugün ne yaptm? İlgimi çeken bir yazı okudum.

2008-12-01T18:00:00.015+01:00

Brüksel'de ücretsiz satılan "Metro" gazetesinin Eylül 2008 sayısının İnsankaynakları bölümünde yer alan bir haber dikkatimi çekti.Belçika'da ki iş hayatında insanlara farklılıklarından dolayı olarak ne kadar tolerans gösterildiği üzerine bir araştırma yapılmış. Araştırmaya katılanlardan elde edilen bilgilere göre (gerçi araştırmanın tam nerede ve kimlerle yapıldığıyle ilgili detayli bir bilgi yok) iş hayatında çoğunlukla kadınlara, 50 yaşın üzerindekilere ve göçmenlere ayrımcılık yapılıyormuş. Bu üç grubunun yanı sıra eşcinseller ve engelli insanlar da ayrımcılığa mahruz kalıyormuş.

Araştırmanın sonucunda her bir grubun hangi konularda ayrımcılığa uğradıklarıyla ilgili şu sonuçlara ulaşılmış; 50 yaşın üzerindekiler ve göçmenler diğer insanlara göre daha detaylı ve uzun bir işe alım sürecinden geçiyormuş.
Eşcinseller ise genellikle iş ortamında alay konusu oluyormuş ve rahatsız ediyormuş. Kadınlar ise daha düşük maaş ve daha az terfi alıyorlarmış.

Gene anket sonuçlarından çıkan bulgulara göre iş hayatında yabancı kökenli insanlara en az rabetin gösterildiği yer Antwerp ve Limburg bölgesiymiş.

Kırık flamancamla anladığım kadarıyla...

Bugün ne yaptım? Hayatta ki sebep sonuç ilişkileri hakkında derin düşüncelere daldım...

2008-11-23T19:02:00.009+01:00

Bu Sonuç:
Bu da Sebep:

Bugün ne yaptım? Valizimi Hazırladım.

2008-11-06T11:29:00.006+01:00

Altı ay aradan sonra tekrar bize Istanbul yolları gözüktü. çok özledim burnumda tütüyor dersem yalan olur ama bir kere gitmeyi aklıma koyuncada müthiş sabırsızlanmaya başladım. Gidiyor olma hissi çok güzel, heyecan verici.

İki aydır gitme hazırlıkları yapıyordum ama bir türlü uçak biletini alamamıştık. Malum gecen haftalarda başka heyecanlarımız da vardı. İngiltere vizesi için basvuru hazırlıkları, sonuçlanmasını sabırsızca bekleyiş derken 2 ay geçti. Sonunda geçen hafta Ingıltere vizemiz çıktı, pasaportlarımız gelimize geçti ve hemen Istanbul hazırlıklarına başladık.

Sonuç yarın sabah uçuyoruz. Bu sefer biraz değişliklik yapıp turist gibi gezmeye karar verdik. Dün kütüpaneneye gidip birkaç Istanbul rehberi ödünç aldım. Bakalım İstanbul'u turist gözüyle gezmek nasıl olacak?

Şimdilik "allaha ismarladik"

Bugün ne yaptım? Yeni maceralara atılmaya karar verdim!! Allah utandırmasın

2008-10-30T23:05:00.003+01:00

Bugün ne yaptım? Nükleer Enerji Santralinin bulunduğu kasabaya, DOEL'e gittim.

2008-10-25T23:32:00.004+02:00

Herhalde Türkiye'de Nükleer Enerji Santrali denildiğinde herkesin tüyleri ürperir. Büyük ihtimalle Çernobil patlamasından dolayı olsa gerek. Diğer tarafta Belçikalılar kuzeyde Antwerp Limanının hemen yanında yer alan Doel isimli küçük bir kasabanın kenarında Nükleer Enerji Santrali kurmuşlar. Doel Nükleer Enerji Santrali 1975 yılında faaliyete geçmiş. İnsaat başladıktan sonra bölgedekii imar izni kaldırılmış fakat insanlar yaşamaya devam etmişler. Son zamanlarda Antwerp Limanının genişleme faaliyetlerinde dolayıda bölge tamamen istimlak edilerek yerleşime kapatılmış. İnsanlarda yavaş yavaş göç etmeye başlamışlar. Her ne kadar inatla taşınmayan insanlar olsada evlerin çoğu boşaltılmış durumda. Erdal'da buradan çok güzel yanlızlığı, terkedilmişliği anlatan fotograflar kareleri çıkabilir diye düşündü ve biz de cumartesi günü kalkıp Doel'e gittik. Etrafta çok fazla araba olduğundan istediği fotografları çekemedi ama en azından yakından bir nükleer eneji santrali görmüş olduk. Bizde fonda Santralın bacaları kendi fotograflarımızı çektik ve geri döndük.

Bugün ne yaptım? Zoutelande gittim.

2008-09-27T21:13:00.001+02:00

Geçtiğimiz hafta sonu buralarda hava pek güzeldi. Sıcaklık her ne kadar 20 derece civarında olsa da parlayan güneşin etkisiyle gene attık kendimizi dışarı. AClub 'dan arkadaşlarla birlikte Bruksel'den 130km uzaklıkta Hollanda'nın küçük bir sahil kasabası olan Zoutelande gittik. Harika upuzun bir sahili var. Pırıl pırıl parlayan güneşin altında yürüyüş yaptık. Bol bol enerji topladik. Sonbahar da bu kadar güzel gözüken bu sahil, eminimki yazın daha da güzel gözüküyordur. Gelecek yaz buralarda olursak, güneşli bir yaz gününde tekrar gitmeyi istiyorum.

Wat heb ik vandaag gedaan? Ik ben nederlands cursus opnieuw begonnen

2008-09-24T15:36:00.001+02:00

Dag Allemaal

Sinds Eerst Sebtember heb ik niets geschreven. Ik was te bezig geweest. Ik ben naar Londra gegaan , en dan is mijn nederlands cursus opnieuw begonnen. Ik wil graag over mijn nieuwe klas praten. het is als kleine brussel. Meest van mensen in de klas zijn uit verschillende landen. Er zijn Chinees, Grieks, Mexicaans, Marokkaans, Bulgaars, Kongolees, Burundisch, Pools, Turken, Engelse Kameroenees. het is internationale klas. Dat is Brussel.

Er zijn 6 module in Nederlands cursus. Nu ben ik op 5 module. ik heb bijna alle cursussen gebeëindigd. het betekent niet dat ik het vloeiende Nederlands kan spreken. Het spijtig kan ik niet nog spreken, maar Ik probeer nederlands te praten. Dat is het verhaal van laatste dagen. ik leer nog het Nederlands.

Groetjes allemaal

Tot zien

Bugün ne yaptım? Ispanya'ya Gittim

2008-09-01T12:48:00.055+02:00

Ispanya Gezisi I. Bölüm
Barcelona-Sitges
Neredeyse bloguma bir aydır birşey yazmadım ama iyi bir mazeretim vardı. 2 haftalığına İspanya'ya tatile gittik. Haziran ayında da 1 haftalığına da Barcelona'ya gitmiştik. Anlayacağınız bu yaz iki aşamalı da olsa 3 hafta tatil yaptık.
Ne yalan söyliyim daha önce hiç bu kadar uzun tatil yapmadım. Gerçi ilk okuldayken yaz tatillerinde 1-2 aylığına Rize’ye anneannemin yanına giderdim ama onu es geçiyorum. Ne de olsa anneannemin eviydi.
Barcelona seyahatimden hiç bahsetmedim ama şimdi tüm “İspanya gezisi” başlıklı yazıma Barcelona'dan başlamak istiyorum. Barcelona'yı Ispanya'dan bağımsız yazıyorum ne olsa kendileri de "Barcelona İspanya değil" (Barcelona is not Spain) diyorlar.

10 Haziran'da Barcelona'ya ayak bastık ve bir de görelim Belçika'nın kasvetli havası bizi takip etmiş. Gökyüzü gri, hava kapalı, üşüyoruz. Yanımda da sadece ince bir hırka var. Neyse öncelikle şunu belirteyim, bizim planımız Barcelona’nin merkezinde kalmak değildi. Gitmeden bir kaç ay önce Barcelona'ya 40dk uzaklıkta olan küçük bir sahil kasabasında reservasyon yaptık. Nam-ı diğer Sitges’de kalıp, yedi günlük tatilimizin 5 gününü tüm gün plajda yatıp, tembellik yaparak geçirecektik. Kalan 2 günde de Barcelona'ya gidecektik.

Neyse hava soğuk ve zaman zaman da yağmurlu olunca tüm planlarımızı değistirmek zorunda kaldık. Barcelona'da otel bulmak için de geç olduğunda Sitges'de kalmaya devam ettik ama hemen hemen her gün Barcelona'ya gittik geldik çünkü Sitges'de denize girilemiyorsa yapılacaklar sınırlı. Sadece 2 gün güneş açtı, o günlerde de plaja gittik. Hava açtı ama talihsizlik peşimizi bırakmıyor, denizde ayağımı deniz örümceğı denen birşey ısırdı. Acıdan kıvrana kıvrana hastaye gittik. Neyse 1 saaat sonra acısı geçti ama ne olduğundan emin olamadıkları için yaptıkları tetanoz aşısının koluma yaptığı yan etkiden dolayı sol kolumu kullanmakta zorluk geçtim. Ama tüm bunlara rağmen tatilimiz güzel geçti. Nereden başlıyım bilemiyorum, çünkü pek çok şeyde ucup gitti. Keşke günü gününe not tutsaydım.

***
Şöyle söyliyim elimizdeki “Eyewitness Travel” rehberinin tavsiyelerini dikkate alarak dolaştık. Zaman kısıtlı belki ilerdeki günlerde hava açar bizde Sitges'de plajda bekleyen şezloglarımızda güneşleniriz umuduyla 1. gün epey bir koşturduk yollarda. Gezimeze Las ramblas'da (Barcelona'nın istiklal caddesi mi desem ne desem bilemiyorum ama istiklal caddesinde olmayan bir şey var burada o da; canlı heykeller. ) Türkiye'den gelen bir arkadaşımızla buluşup sahile doğru yürüdük. (Not.RasLamblas'da yürüken bir yerlerde oturmak ve çok da fazla uzaga gitmeden cadde üzerindeki curcunadan biraz olsun uzaklaşmak isterseniz tavsiye edebileceğim bir yer var:

Placa Reial) Daha sonra Marinanın yanından yürüyerek Old Town (Gotic Quarter)'a doğru ilerledik. Eğer bir benzetme yapmak istersem (istiyorum galiba) Old town bizim Sultan Ahmet'e denk gelebilir. Bizim old Town'da Sultan Ahmet Camimiz (Blue Mosque) onlarınkinde de Barcelona Katedrali var. Etrafta hem güzel oteller ve restoranlar hem de ucuz otel ve restoranlar var. Bütçenize göre birşeyler bulmak mümkün. Fazla turistik olduğundan bir yere oturmak için uzun süre sandalye peşinde koşup, masalarda oturan insanların tepesinde dikilip yeter artık yemeğinizi yediniz daha fazla oturmayın bakışı atıp, istediğniz yeri kaptıktan sonra gelen yemeklerin hem pahalı hem de hiçbir özelliği olmadığını fark edince hayal kırıklığı yaşamanında olası olduğu güzel bir yer.

Barcelona'ya gelip Gaudi'nin eserlerini görmeden gitmek olmaz tabi. İlk “Sagrada Familia” a gittik (bitmek bilmeyen kilise). Giriş ücreti 8€, rehberli giriş de 11€'du. İçeri girip öyle saf saf duvarlara bakıp ya da devam eden insaatı izleyip, fotograf çekmek yerine bari rehberle girelimde hikayeyi doğru düzgün öğrenelim dedik. 11€' yu verdik girdik içeri. İnşaat 100 yıldır devam ediyormuş zaten Gaudi'nin kendisi de bu kilise anca 200 biter demiş. İnşaat bağışlar ve ziyaretcilerden toplanan paralar devam ediyormuş. Bizim çorbada katkımız oldu diyip verdiğimiz parayı da helal edip (hayırlı bir iş için paramızı harcamız olduğumuzun dayanılmaz mutluğuyla) keyifle dolaştik. Sonra Gaudi'nin diğer eserlerinin de aralarında olduğu (bunlardan biri Casa Mila) Barcelona'nın modern binaların görülebileceği “Quadrat d'Or-Golden Square” gittik.

Gaudi turumuzu da Park Güell'e gidip meşhur-herkesin fotograf çektirmek için sırada beklediği- kertenkele heykeliyle fotograf çektirerek tamamladık. Barcelona Unesco Kültür Mirasına girmiş iki eser olduğunu öğrenince, onları da görmeden gitmek olmaz dedik ve turumuz devam ettik. Bir tanesi “Palau de la Musica Catalana” 1908 yılında yapılmış bir konser salonu. Giriş 10€ ve sadece rehberli bir tur eşliğinde gezilebiliyor. 10€ verip girdik ama fotograf çekmemize izin vermediler, çok üzüldüm.

Diğer eser ise gene aynı mimar tarafında yapılmış bir hastane “Hospital de la Santa Creu i de Sant Pau”. Giriş ücretsiz çünkü burası hala aktif olarak kullanıldığından sadece bahçesi gezilebiliyor.Mimar açık havada hastaların daha çabuk iyileşeceğine inandiğindan büyük bir bahçe için 26 tane küçük binanın bulunduğu bir hastane yapmış.

Barcelona geçirdiğimiz son günde Montjuïc tepesine çıktık. Burası limana bakan bir tepe. 1926 yılında Barcelona'daki Expo yeri için bu tepe seçiliyor ve böylece burada inşaatlar başlıyor ve o günden bugüne The Palau Nacional binası kalmış. Görkemli bir bina. Bugün hala Ulusal Katalan Sanat Musesi (Museu Nacional d'Art de Catalunya) olarak kullanıyor. Hemen onun arkasında da Olimpiyat köyü vardı. İlk defa bir Olimpiyat stadının içine girdim.Daha önceden 19 Mayıs törenlerinde İnönü Stadına girmiştim herhangi bir farklılik hissetmedim. Emin olimpiyatların olduğu sırada çok heyecan verici bir atmosfer vardır. Biz sadece yeşil çim sahayla karşılaştık. Zaman dediğin hızla geçip gidiyor. Tatilimizin sonuna geldik. Gider ayak hava biz kıyak geçti, güneş açtı. Bizde soluğu plaj da aldık. 6 günün yorgunluğu üzerimizden atıp öyle Bruksel'e geri döndük.

.....

Bugün ne yaptım? Müzeye gittim.

2008-08-03T11:05:00.001+02:00

Royal Museum of Fine arts of Belgium-Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België (Belçika Kraliyet Güzel Sanatlar )
Turist olarak gittiğim şehirlerde görmek istediğim öncelikli yerler arasında genellikle müzeler de vardır ama nedense yaşadığım yerlerdeki müzelere ayağım bir türlü gitmez. 16 aydır Brüksel'de yaşıyorum ha bugün ha yarın derken hiç müzeye gidemedim.
Artık bu duruma bir son vermek için haftasonu Erdal'la birlikte - havanında soğuk olmasını fırsat bilerek- doğru Belçika Kraliyet Güzel Sanatlar müzesini gittik.

Kraliyet Müzesi 15.yy ve 20.yy tarihleri arasında yapılmış eserleri içeren (çizim, resim, Heykel gibi) çok geniş bir koleksiyona sahip ve aynı zamanda müzede Brueghel and Rogier van der Weyden, Robert Campin Anthony van Dyck, and Jacob Jordaens gibi önemli flaman sanatçıların eserleri de sergileniyor.
Müzede aşağı yukarı üç buçuk saat dolaştıktan sonra hala yarısını gezmemiş olduğumuzu farkettik (düşündüğümden daha büyük bir koleksiyona sahipmiş) ama ne yazıkki müzenin de kapanma saati geldiğinden mecburen dışarı çıktık. Üzülerek söylüyorum ki güzel sanatlardan anlayan biri sayılmam ama gördüğüm resimler çok etkileyiciydi ve inşallah tekrar giderim.

Bugün ne yaptım????

2008-07-27T19:34:00.003+02:00

Bugün ne yaptım? Brugge'de (in Bruges) Filmini izledim.

2008-07-17T09:02:00.017+02:00

In Bruges
Dün akşam uzun bir aradan sonra sinemaya gittim. Türkiye'de epeyce sık giderdik ama nedense Belçika'da dvd alıp evde film izlemiyi daha bir tercih eder olduk. In Bruges adında, Belçika'nın Brugge kentinde geçen etkileyici bir filme gittik.
Film iki kiralık katilin saklanmak için brugge gelmesiyle başlayan ve Brugge'deki maceralarını anlatan güzel bir yapım. Açıkcası harika görüntüler eşliğinde filmi izlerken tekrar Brugge gidesim geldi.

FlandersToday gazetesinde yazanlara göre de; sadece benim değil filmi izledikten sonra pek insanın da Brugge gidesi gelmiş.
Brugge Turism ofisi filmin çekildiği yerleri gösteren özel turistik bir paket tur bile hazırlamış. Hatta filmin geçtiği kafelerden biri şimdiden Italyadan 33 kişilik bir reservasyon bile almış. Aynı zamanda şehirde filmle ilgili pek çok turistik eşya da satışa çıkmış ve otel fiyatlarında artış olmuş.

Siz düşünün artık bir film turismi ne kadar etkiliyebilir?
Bence vaktiniz varsa siz de gidin görün. Naif, duygusal, komik.... çok keyifli bir film.

bugün ne yaptım? Maredsous Abbey'e gittim.

2008-07-08T10:37:00.020+02:00

Son zamanlarda elimizde Belçika haritası kendimizi yollara vurduk. Varış nokasının çokta önemli olmadığı yolculuklar yapıyoruz. Geçen pazar günü gene yollardaydık ve Dinant üzerinden -otoyolu kullanmadan- Namur'a ulaşmayı planlıyorduk. Haritaya bakarken Maredsous Abbey (manastır) gösteren bir işaret gördük ve rotamızı o tarafa çevirdik. Aslında Abbeyle ilgilendiğimiz falan yoktu , daha doğrusu Abbeyle ilgili pek bilgimiz de yoktu. Tek bildiğimiz şey Maredsous isimli bir Belçika birası olduğuydu. Gidiş geliş 2 şeritli tali yoldan ilerleyerek Abbey bulduk. Herhangi bir beklentimiz yoktu ama Abbey vardığımızde inanılmaz bir kalabalık karşıladı bizi. Anladıkki epeyce populer bir yermiş burası. abbey yeşilliklerin arasında etrafında yerleşiminde olmadığı güzel, sakin bir yerdeydi. Piknik yapmak için güzel bir yer ama Bruksel'de oturanlara biraz uzak gelebilir, 82km. Abbey'in hemen yanında cafe-restorant arası bir yer vardı. Ana yemek olarak ekmek arası kaşar servis ediyorlardı, içecek olarakta Maredsous bira. Sonradan öğrendiğime göre Abbey zaten yaptığı peynirler ve biralarla meşhurmuş yani boşuna değilmiş peynir ekmek ve bira satıyor olmaları. Ne yazıkki biz yeterince aç olmadığımız için bira eşliğinde peynir ekmek yiyemedik ama belki sizin yolunuz düşerse denersiniz. Ben simdiden denemediğime pişman oldum bile.

Bugün ne yaptım? Sonunda Flamanca kursunu bittirdim! Ik ben geslaagd :-)

2008-06-19T21:15:00.006+02:00

Ik heb nederlands cursus vier dagen per week gevolgd sinds September 2007. Tenslotte is mijn Nederlands cursus eind. ik heb de vakantie tot Sebtember. Vorige week had ik het examen van de Nederlandse cursus. Vandaag kreeg ik het resultaat van mijn examen. Ik ben geslaagd!! :))))

Bugün ne yaptım? Jazz Maratonuna devam....

2008-05-26T14:46:00.006+02:00

Jazz maratonundan bazi kareler

Bugün ne yaptım? Brüksel Jazz Maratonuna katıldım.

2008-05-24T10:24:00.012+02:00

Bruksel'de dün aksam başlayan ve Pazar akşamına kadar devam edecek olan harika bir aktivite var , Brüksel Jazz Maratonu.
Açık ve kapalı alan dahil 163 tane konserin gerçekleştirilecek olduğu müzik festivalinde tüm konserler ücretsiz. Açık alandaki konserler Brüksel'in ünlü meydanlarında (Grand Place, Sablon , Saint-Catherine ve Fernand Cocq ) yapılıyor. Bunun dışında da pek çok kafe ve barda da konser izlemek mümkün. Biz dün aksam 3 güzel konser izleyerek maratonumuza başladık ve bugün de devam etmeyi planlıyoruz.

Programın detaylarını bu linkten bulabilirsiniz

Herkese iyi eğlenceler

http://www.brusselsjazzmarathon.be/home/

Bugün ne yaptım? Berlin'e Gittim (2)!

2008-05-12T08:58:00.012+02:00

Konuk yazar: E.A.
Berlin'de ki turistik gozlemlerimizin (bkz:asagidaki yazi) yaninda baskaca deneyimlerimiz de oldu.

Bunlardan ilki bir modern sanat galerisinin acilisina katilmakti. Sanattan anlayan bir kisi degilimdir; ozellikle de modern yaklasimlar soz konusu oldugunda. Bir modern sanat eserine (bkz: asagidaki fotograf) yaklasip onu uzun uzun inceledigim olmustur, hatta bazen cok derin ve yakindan bakarim, eminim ki o sirada beni izleyenlerin icinden "iste sanattan anlayan bir goz ;nasil da yakindan inceliyor su muhtesem eseri" diye gecmistir, oysaki ayni sirada benim icimden "Allah'im herkesin gorup benim goremedim sey nedir, sasi-bak sasirlari bile uzun yillar sonra gormeyi nasip eden rabbim gozlerimdeki perdeyi aralayip su eserde sakli olan anlami gormeyi lutfeyle. Amin" seklinde sayiklamalar gecmekte oldugunu da itiraf etmekte bir sakinca gormuyorum. Neyse, Berlinde evine misafir oldugumuz, arkadasimiz Valen'in Berlin'de bulunma amaci Sanat Yonetimi Master programinin bir parcasi olarak staj yapmakti. Yanimizda bir sanat yonetmeni vardi ve Berlin Bienali devam etmekteydi, dolayisi ile kendimizi bir modern sanat galerisinin acilis kokteylinde bulduk. Bircok sanatcinin eserlerini sergiledigi galeride bircok eseri yakindan gorme (!) sansi elde ettim. Cok sikilinca da icki servisi yapilan bahceye ciktim, hardalli alman sosisi yiyip ucretsiz ickilerden maksimum fayda saglamaya calisan gencleri izleyip mutlu oldum.

Bu fotografta, sergiyi gezmekte olan ziyaretciler, Mutfak Malzemeleri 2007 fuarindan odunc alinan eseri ilgiyle incelemekteler, fotograftaki uc detaya ilginizi cekmek istiyorum. 1- Ilgili ziyaretci, elindeki sergi brosurunden eserle ilgili bilgi almakta, 2- Diger ilgili ziyaretcinin elindeki sampanya kadehi 3- Fotograf uzerindeki renkler ve odak noktasi manipulasyonu ile elde ettigim modern sanat calismam.

Burada da, kokteylin tadini cikaran gencler gorulmekte, yine bu fotografta sanatcinin fotografa klasik bir hava vermek icin, blur, film grain ve saturation filtrelerini kullandigini gormekteyiz.

Fazil Say %47 ile islamcilar kazandi ben gidiyorum demisti, meger konser vermeye gitmis, Potsdam tren istasyonun cikisinda bizi karsildi ve konserine davet etti, biz de bu nazik davete icabet ettik. Piyanist calarken nota defterinin sayfalarini ceviren bir yardimcisi oldugunu, sadece konser sonunda degil yeterince alkislanirsa arada da "bis" olabilecegini, piyanonun sadece tuslari ve pedallari ile degil yeri geldiginde dogrudan telleri ile calinabilecegini gordum, sevindim. Konserde, Asik Veysel'in bestelerine yer verildiginden olsa gerek cikista Uzun Ince Bir Yoldayim'i soyledik Turkun gucunu tum Potsdam'a duyurduk.

Klasik muzik konserine gidecegimizi dusunup ciddi bir tavir takinmistik ama simdi bakinca Fazil Say'in o kadar ciddi olmadigini gorup sasirdim.

Turk'un gucunu duyurmak dedim de; Berlin'de Turkiye'deki bir cok sehirden daha fazla Turk yasiyor. Kreuzberg basta olmak uzere Berlin'in bir cok noktasinda bunun etkilerini gormek mumkun, biz de gorduk; ana caddelerden birinden gecen gurultulu dugun konvoyunun onunu kesmek aklimiza gelmedi, "Turist Turk" oldugumuzu anlayip bizi kaziklamaya calisan (kismen de basaran) Turk restoranini gorup uzulduk, sabah kahvaltisinda kapinin onundeki pastaneden simit alip, yolda sarki soyleyen Turklerle muhabbet edip sevindik.

Fotografta sag tarafta ayakta duran siyah ceketli arkadasin Istanbul'a gittiginde annemle ayni sokakta oturan amcasinin yaninda kaliyor olmasi da ilginc bir tesaduf oldu.

Bugün ne yaptım? Berlin'e gittim (1).

2008-05-07T14:45:00.048+02:00

Geçen hafta Bruksel'de 1 Mayıs sebebiyle 2 gün tatildi, haftasonuyla birleşince de 4 günlük bir tatilimiz oldu. Bu fırsatı kaçırmayalım dedik, Londra'dan da sevgili arkadaşımız Meftun da bize katıldı, hep birlikte Berlin'e gittik. Sabah 7.30 da arabayla yola çıktık. Öğlen 1.30 gibi Hannavor'a ulaştık. Biraz şehir merkezini dolaştıktan sonra öğle yemeği yedik ve 3.30 da tekrar yola kayulduk. Berlin'e vardığımızda saat 5.40 civarıydı. Bir başka sevgili arkadaşımız olan Valen bize sadece evini açmakla kalmayıp nefis bir akşam yemeği de hazırlamış. Yemekten sonra, hiç vakit kaybetmeden, turistik gezimize akşamları da açık olan Parlamento (Reichstag) binasının çatısına çıkıp Berlin'nin gece görünümünü izleyerek başladık.

Genel olarak 4 günlük gezimizi en iyi şekilde değerlendirmeye çalıştık ve epeyce de koşturduk diyebilirim. Gezip gördüğümüz yerleri en kolay şekilde Berlin'in tarihsel ve modern yüzü olarak ikiye ayırarak anlatabilirim herhalde diye düşünüyorum.

1.Bölüm: Tarihsel yüzü

Potsdam: Coğrafi olarak batıda yer alsada soğuk savaş döneminde siyasi olarak Doğu Almanya sınırlarında kalmış, sarayları ve parklarıyla bugün Unesco Dünya Mirası listesinde yer alan görülmeye değer güzel şehir. Her ne kadar bazı kısımlarında sovyet yönetimi sırasında yapılan büyük soğuk binalar yer alsada ve bence bu binalar estetik açıdan pek güzel olmasada gene de şehirdeki kültürel değişimi görmek ve anlamak için büyük bir öneme sahip.

Checkpoint Charlie: Soğuk savaş döneminde Doğu Berlin ve Batı Berlin arasında geçiş noktalarından biri. Duvarın yıkılmasıyla birlikte burası turistik bir yer haline dönüştürülmüş. Fiziki olarak duvardan ve kontrol noktasından herhangi bir iz kalmamış olsada turistik amaçlı pasaport kontrol merkezi kurulmuş. İsterseniz pasaportunuza Doğu Berlin mührü vurdurabiliyorsunuz. Aynı zamanda açık hava müzesi diyebilirim buraya. Doğudan batıya kaçmaya çalışan insanların öykülerini de bulabilirsiniz.
Berlin Wall: Bugün çok renkli bir görümüm kazanmış olan Berlin duvarının bir kısmını görmek mümkün.

Unter den Linden: Berlin'e girip baktığınız da tarihsel geçmişinden izler yakalamak çok da mümkün değil çünkü 2.Dünya Şavaşı sonrasında çok ciddi hasar olan şehir, tarihsel dokusunu da kaybetmiş. Eski binaların yerini artık modern yapılar almış. Under den Linden Berlin'in önemli tarihsel ve kültürel noktalarından biri aynı zaman da turistik yerlerin bir çoğu da bu bulvarın etrafında yer alıyor.

Brandenburg Tor (Şehir Kapısı): Unter den Linden bulvarının hemen başlangıcınde ya da sonunda Berlin'in sembolü ve 2. Dünya Savaşında hasar görmemiş nadir yapılardan biri olan şehir kapısı yer alıyor.

Gendarmenmark: Bence Berlin'deki en güzel meydanlardan biri. 2. Dünya Savaşı sırasında hasar almış ama daha sonra tekrar restore edilmiş. Meydan Alman ve Fransız (Deutscher Dom & Franzosischer Dom) olmak üzere iki büyük Katedral'dan oluşuyor.

Holocaust Memorial :

Pergamon Müzesi: Bergama Tapınağın ve Babil'deki İstar kapısının yer aldığı Arkeoloji müzesi

2.Bölüm:Modern Yüzü:

Potsdamer Platz: Modern binaların ve İş merkezlerin yoğunlukta olduğu meydan.

Fernsehturm (TV Tower)

Friedrichstraße: Berlin'deki en büyük alış-veriş caddelerinden biri.

Kurfuerstendamm: Berlin'in doğu ve batı olarak ayrıldı dönemde Batı Berlin sınırları içinde kalan bu yer o dönemin en önemli ticaret merkezlerimden biriymiş. Simdilerde de hala Berlin'in önemli ve hareketli alış-veriş merkezlerinden biri.

Bugün ne yaptım? Tiramisu yaptım?

2008-04-16T15:41:00.016+02:00

Tiramisuyu çok severim ama bir türlü yapamam. Aslı'nın bize yaptığı tiramisunun tadı damağımda kalınca, bir de hazır evde mascarpone peyniri varken, geçen haftasonu ben de tiramisu yapmaya karar verdim. İnternetten biraz araştırıp hemem işe koyuldum. Hem de kedi dili biskuviyle değil kendi elcağızlarımla yaptığım çikolatalı bir kekle. Her ne kadar Aslininki kadar olmasada (benimki birazda değişik oldu tabi) fena değildi. Fotoğraftan da anlaşıldığı üzere tiramisumun volkanik bir kütle gibi görüntüsü olmuş olsa da , biz çok sevdik ve afiyetle yedik.

En yakın zamanda Aslı senin tarifini de deniyeceğim.

Bugün ne yaptım? Boyumdan büyük işlere kalkıştım.

2008-04-16T15:16:00.011+02:00

İnsanlar yıllarca uğrasıyorlar gazeteci olmak için ben iş bilmez halimle ilk gününden röportaj yapmaya kalktım. Görüşme yapacağım kişi vakit dar olduğu için sorularını üzerinde düşünmek için önceden istedi. Ben de gönderdim. Görüşme günü gittim, merhaba dedim. Adam önüme 2 sayfalık yazı koydu. Bu ne dedim? Adamcağız soruları bir güzel kendi kendine cevaplayıp, bir güzel konuşma diliyle kağıda aktarmış. Bana yapacak pek bir iş almadı anlayacağız. Tabi biraz da şok oldum. Ne yapacağımı şaşırdım. Kalsam mı gitsem mi? Ne konuşsam (konununda ehli değilim)? Neyse cevaplar üzerinde sohbet etmeye çalıştım. Öyle bir dağıldı ki anlatamam. Bir ara Arnavutköy'deki Adem Baba balıkçısında balık yesek ne güzel diye birşeyler söylediğimizi hatırlıyorum.

Saygılar......

Bugün ne yaptım? Gönüllü olarak çalıştım

2008-04-11T10:48:00.020+02:00

Ocak 2008'den bu yana Salı ve Persembe günleri Flaman organizasyonu olana Kind&Gezin adında yani Aile ve Çocuk kliniğinde gönüllü olarak çalışıyorum. Klinikte 0-3 yaş arası çocukların düzenli olarak sağlık kontrolleri ve aşıları yapılıyor ve aynı zamanda yeni ebebeynlere A'dan Z'ye çocuk gelişimi ve yetiştirme konularında eğitim veriliyor. Çocuklar okul çağına gelene kadar (Belçika'da çocuklar 2,5 yaşında okula gitmeye başlıyor) yakından takip ediliyor. Dil bilmeyen göçmen ebebeynler için ise danışmanlık ve tercümanlık hizmeti veren sosyal hizmet görevlileri var. Tüm bu hizmetler ücretsiz olarak veriliyor.

Ben ne mi yapıyorum bu klinikte? Kontrole gelen çocukların kayıtlarını tutup, doktor görmeden önce boylarını ve kilolarını ölçüyorum.

Farklı ülkelerden gelen, birbirinden çok farklı ve hepsi birbirinden şirin bir sürü çocuk görmüş oluyorum. Değişik kültürlerden gelen ebebeylerinin çocuklarla olan ilişkisini, çocuklara karşı olan davranışlarını birazcıkta olsa gözlemlemiş oluyorum.

Bruksel'de yeni anne olacak arkadaşlara da bebekleri dünyaya geldikten sonra bu kliniğe gitmelerini şiddetle tavsiye ediyorum.

http://www.kindengezin.be/

http://www.kindengezin.be/KG/English_pages/default.jsp

Bugün ne yaptım? İstanbul'a Gittim

2008-03-22T09:24:00.003+01:00

Bugün ne yaptım?Amsterdam'a gittim.

2008-02-26T14:09:00.010+01:00

Amsterdam'a gitmiş olanlar bilirlerki, otopark ücretleri inanılmaz yüksek. Sokaklarda park ücretinin ortalama saati 4€ civarinda. 2007'de gittiğimizde epeyce yüklü bir otopark ücreti ödedikten sonra aklımız başımıza geldi ve bu sefer gitmeden önce araştırdık. Merkeze 15 dk uzaklıkta beledeyenin işlettiği çok ucuz bir otopark bulduk. Ucuz diyorum geçekten çok ucuz. Park and Ride sistemi. Belediye şehir içindeki araç trafiğini azaltmak için şehrin girişine büyük otoparklar yapmış. Araçı park ettikten sonra isterseniz 2 kişilik gidiş-dönüş tramvay bileti ya da bisikliet veriyorlar. Hava çok rüzgarlı ve yağmurlu olduğundan biz tramvay biletlerini tercih ettik. Bunun karşılığında günlüğüne 6€ ödedik.

Arabayla Amsterdam' a gitmeyi planlayanlara tavsiye edilir.

Bugün ne yaptım? Dilekçe yazdım.

2008-02-16T09:56:00.007+01:00

Önümüzdeki hafta İstanbul'dan arkadaşım geliyor olması sebebiyle 2 gün kursa gitmeyeceğim. Kurs hocam da nedenini bir kağıda yazıp, imzalamamı söyledi. Ben de hemen dilekçe formatında flamanca birşey yazmaya çalıştım ama bir türlü "saygılarımla" kelimesinin flamanca karşılığı bulamadım.

İlk baş vuru kaynaklarımdan biri olan Erdal'ı aradım; "bir soruversen senin işyerindeki flamanlara" dedim. Sağolsun beni kırmadı, sordu. "Önce adam bir düşünmüş ve lisede öğretmişlerdi bize ama hatırlıyamadım, biz hiç dilekçe yazmayızki, Belediye'de herşey hazır formlar halinde, doldurur imzalarız" demiş. Neyse sonunda bir kelime söylemiş;

Hoogachtend.....(Saygılarımla......)

Bugün ne yaptım? Tarih tekkerurden ibarettir

2008-02-15T12:06:00.008+01:00

Düşünüyorum düşünüyorum bugün ben ne yaptım diye; dişe dokunur birsey yapmadığımı farkediyorum ya da daha önce yaptıklarımın aynısı yapmış buluyorum kendimi. Anlayacağız galiba kendimi tekrar edip duruyorum. Böylece " Tarih tekerrurden ibarettir " sözünüde doğrulamış oluyorum galiba. :-))))))))))))) Ece'de senin bu antwerp gezisi de epeyce uzun sürdü deyince üzerimde daha da bir baskı hissemeye başladım. Acilen yeni şeyler yapmalıyım!!!:-))))))))))))
Neyse geçen hafta Türkiye'den arkadaşlar geldi 4 günde epeyce yer gördük, hemen hemen hepsini daha önce gördüğüm ve hatta blogumda da bahsettiğim için yazmak istemedim.
Bu hafta flamanca kursum da yeniden başladı, sınıfın 27 kişi olmasının dışında da orada da anlatacak bir şey yok.
Onumuzdeki hafta Türkiye'den bir ziyaretçimiz daha var. Düşünüyorum araştırıyorum acaba nereye gitsek? Bir hafta arayla aynı yerleri ziyaret etmek pek arzu ettiğimiz bir durum değil. Neyse ben araştırmalarıma devam edeyim ve en kısa zamanda yeni şeylerle geri dönmeye çalışıcam.
Bir dahaki sefere kadar esenliklerle kalın :-))))))))))))

Bugün ne yaptım? Antwerp'e Gittim

2008-01-20T13:49:00.002+01:00

Cumartesi bir arkadaşım Maastricht'en beni ziyarete geldi. Saat 2 gibi Central Garaj'dan Valen'i aldıktan sonra yağmura rağmen tam gaz Antwerp'e gittik. Daha öncede gitmiştim ama pek birşey hatırlamıyordum, benim için yeni bir yer görmek gibiydi. Yakkasık 3 saat sokaklarda yürüdük. Kanal boyunca dolaşırken hemen kalenin önünde Gulliver'in heykelini gördüm. Aklıma acaba Gulliver Antwerp taraflarından mı? diye bir soru geldi. Çocukluğumda kitabını okuyup, çizgi sinemasını izlemiştim ama genel olarak Güliver hakkında hiçbir fikrim yok. Eee aradan da epey zaman geçti hikayeyi bile hayal meyal hatırlıyorum "Gulliver Cüceler Ülkesinde".
Eve gelince internette bir bakıyım dedim. Gulliver'in Antwerplü olma gibi bir durumu söz konusu değilmiş, İrlandalı yazar Jonathan Swift tarafında kaleme alınmış. Galiba, hala emin değilim çünkü pek bir şey bulamadım, Gulliver seyahatleri sirasında Antwerp limanına gelmiş.

Dolasırken farketttiğim başka bir sey varki; her tarafta el figürünün olması. Öğrendimki "Antwerp'un Eli" diye bir efsane varmış ve Antwerp ismi de oradan geliyormuş. Efsaneye göre; Scheldt nehrinin yakınlarında Antigoon adında bir dev yaşıyormuş ve nehirden geçmek isteyenlerden zorla para topluyormuş (Bizim Deli Dumrul gibi). Brado adında genç bir kahraman da Devin bir elini keserek nehre atıyor ve Şehri kötü devden kurtarıyor. Efsaneyle ilgili daha ayrıntılı bilgisi olan paylaşsın lütfen. Hollandaca Antwerp "Fırlatılan el" anlamına geliyormuş.
Orjinali: Antwerpen: Hand Werpen (Fırlatılan El)

Efsanenin anlatıldığı, Antwerp Grand Placa'daki
heykel.
Kaynak: Wikipedia

Bugün ne yaptım? Paris'e gittim (1)

2008-01-02T12:30:00.001+01:00

Yeni yılda Istanbul'a gidemeyince, Bruksel'e 3 saat uzaklıkta olan rüyaların şehri Paris'e gitmeye karar verdik. Daha önce günü birlik gitmiştim ama bu gidişimde anladım ki o zaman hiçbir şey görmemişim. Bu sefer 3 gün geçirdik ama hala görmediğimiz pek çok yer var. Paris inanılmaz büyük ve görkemli bir şehir. Şehrin her tarafı insanı çeken ve görülmeye değer yapılarla dolu. Bakmaya doyamadım desem yalan olmaz. Bir sürü fotograf çektim ama hava çok güzel olmadığından istediğim gibi çıkmadılar. Bahar ya da yaz gibi mutlaka tekrar gitmeye çalışıcam.

Winston Churchil

Bugün ne yaptım? Paris'e gittim (2).

2008-01-02T12:09:00.001+01:00

"Place de la Concorde"

Fransa Kralı XV Louis'in yakalandığı ağır hastalıktan iyileşmesi üzerine yapılmış meydan.

Bugün ne yaptım? Ostende Gittim

2007-12-30T00:44:00.001+01:00

En sonunda Ostende gittik. Yazdan beri aklımdaydı ama bir türlü kısmet olmamıştı. Görünce hayran olmamak mümkün değil. Uzun ve çok geniş bir plajı var. Havanın soğuk olmasına rağmen epeyce kalabalıktı. Tabiki kimsecikler güneşlenmiyordu. Geniş ve uzun sahile vuran dalgalar büyüleyiciydi. Bir de limanda yer alan balıkçı büfeleri iştah açıcıydı. Tıme Out'da yazanlara göre yazın iğne atsan yere düşmeyecek şekilde kalabalık oluyormuş, özellikle de hafta sonları. Bu güzel manzarayı, sakın ve sessiz bir ortamda izlemek istiyorsanız, kış ve bahar aylarında gitmek herhalde en iyisi.

Bugün ne yaptım? Tüm hafta AGE OF EMPIRES oynadım.

2007-12-29T12:36:00.002+01:00

Eski sevgilim olan şimdiki eşimin noel ve yeni yıl sebebiyle 10 gün tatili vardi ama benim Belçika'daki mahkumiyetim henüz sona ermediğinden İstanbul gidemedik ve mecburen Brüksel'de kaldık. Tüm hafta boyunca gerçek zamanlı strateji oyunu olan AGE of EMPIRES oynadık. Günden güne bağımlı hala geldim. Hemen hemen hergün 4-5 saat oynadık diyebilirim. Tabi sonunda ne oldu gozlerimi kapatınca gözümün önünden sürekli oyundaki köylüler ve askerler geçmeye başladı ve rüyalarımda da kendimi Erdal'ı yenmek için tratejiler geliştirirken buldum. Çünkü Erdal usta ve ben de acemi olduğumdan oyunu hiç kazanamadım ve kazamayıncada hırs yaptım.

Bugün ne yaptım? Sinemaya Gittim

2007-12-07T08:36:00.001+01:00

Brüksel'de ücretsız dağıtılan kültür sanat dergisi "Agenda" her hafta ücresiz sinema ve konser bileti dağıtıyor. Elektronik posta yollayarak çekilişe katılıyorsunuz ve şansınız yaver giderse kazanıyorsunuz. Agenda dergisi 3 hafta önce "Fatih Akın"nın yeni filmi "Yaşamın Kıyısında için bilet dağıtıyordu. Ben de ilk defa şansımı denemeye karar verdim ve 2 kişilik bilet kazandım. Dün akşam da gidip izledim.

Agenda dergisi İngilizce, Fransız ve Hollandaca olmak üzere 3 dilde hazırlanıyor ve ulaşılması çok kolay. Brüksel'de hemen hemen her köşede "Agenda"ya rastlayabilirsiniz ve hiç çekinmeden alıp çantanıza atabilirsiniz. Benim dolaştığım sokaklar da yok diyorsanız internet sitesinde talep formu doldurabilirsiniz. Her hafta adresinize ücresiz gönderiyorlar.

http://www.brusseldezeweek.be/agenda/zomerform.html

Bugün ne yaptım? Aerobik Yaptım

2007-11-30T22:52:00.001+01:00

Uzun zaman oldu bir şeyler yazmayalı, ama bu hiçbir şey yapmadan bütün gün evde yattığım anlamına gelmesin. Bu aralar biraz yoğunumda ondan, enerji bulamıyorum yazmak için. Sabahları 3 saat flamanca kursu, öğleden sonra 3 saatte uyum kursundan sonra eve geldiğimde pek birşey yapmak istemiyorum.

Bir de sevgili eşim beni buralarda yanlız bırakıp Istanbul'a gidince...

Belçika'ya uyum programının bir parçası olarak bizi spor yapmaya VUB (Fre e University Brussels) Spor Merkezine götürdüler. Fakat fazla bir alternatif sunmadılar ya topla oynanan sporlardan birini oynayacaktım ya da aerobik yapacaktım. Top pesinde koşmak pek cazip gelmediği için aerobik de karar kıldım ve 2 saat boyunca müzik eşliğinde durmadan atladım, zıpladım. Üzerimdeki miskinliği attım. Günün sonunda kendimi çok iyi hissediyordum.

Bugun ne yaptım? Belçika'ya uyum programına katıldım.

2007-11-14T09:54:00.002+01:00

Flamanca kursuna başlamak için gittiğimde öğrendimki; Belçika'ya yeni gelenler için 6 haftalık bir sosyal uyum programı (SOCIAL ORIENTATION) var. Ben de vaktim olduğu için hiç düşünmeden hemen katıldım. Uyum programı Flaman hükümeti tarafında desteklenen "BON" adlı bir organızasyon tarafından veriliyor. Bir yıl boyunca verilen tüm hizmetler ücretsiz.
Bütün detayları blogumda yazmaya çalışacağım.

İletişim Bilgiler:
BON
Adres: Rue Ph. de Champagnestraat 231000 Brüksel
Tel: +322-501 66 80

Kimler bu programa katılabilir:

18 yaşından büyük olup Brüksel'de belediyeye kayıtlı olanlar
Yabancı uyruklu ya da yurtdışında doğan Belçika vatandaşları

Uyum Programının içeriği:

Sağlık, eğitim, devlet yönetimi, istihtam, toplu taşıma...vb pek çok konuda bilgilendirme.
Bir yıl süresince bireysel danışmanlık hizmeti
İsteyenler için ücretsiz Flamanca (Hollandaca) kursu
Mesleki eğitim ve İş konularında rehberlik
Program Türkçe, İngilizce, Arabca, Fransıca, Rusça, farsça Ispanyolca..vs pek çok farklı dilde veriliyor.

Not: Uyum programı sadece Brüksel'de değil tüm Flaman bölgesinde veriliyor.

Bugün ne yaptım? Modellik yaptım!!!

2007-11-04T20:08:00.002+01:00

Çok sevdiğim eski sevgilim olan şimdiki eşim fotograf çekmeyi çok seviyor ve zaman zaman ben de ona modellik yapıyorum. İşte çalışmalarımdan bir kaçı;
Maastricht, Holanda 3 Kasım 2007

Hazır başlamışken eski çalışmalarımdan da bir kaç örnek ekleyeyim dedim
Gent, Belçika,Temmuz 2007

Hamburg, Almanya, Temmuz 2007
Fransa, Eylül 2007

Bugün ne yapamadim? Çalışmadığımı gösteren bir belge alamadım.

2007-10-31T14:36:00.001+01:00

Çok şey mi istiyorum? Altı üstü çalışmadığıma dair bir belge istiyorum.

Flamanca kursuna gidiyorum yaa... Eğer çalışmadığımı ıspatlayabilirsem Flamanca kursunu ücretsiz alabiliyorum. Bu belgeyi Belçika iş ve işçi bulma kurumu olana "Acti ris" adlı organizasyondan alabileceğimi söylediler. Ben de bunun üzerine kaltım Actiris' e gittim. Onların söylediğine göre; benim bu belgeyi alabilmem için öncelikle bu kuruma kayıtlı olmam ve kayıtlı olabilmek için de çalışma iznimin olması gerekiyormuş. Bunun üzerine beni çalışma izni alabileceğim kuruma (permis de travail) gönderdiler. Allahtan burada Türkçe konuşan bir memur vardı da bana yardımcı oldu. Eş durumundan burada olduğum ve eşimin de çalışma iznine bağlı oturma izni olduğundan, öncelikle bir iş bulmam gerektiğini ve sonrasında işverenin sponsorluğunda çalışma izni alabileceğimi söyledi (eee bunu zaten biliyordum, yeni bir bilgi değil ki)
ve beni tekrar actiris'e gönderdi. Öncelikle Actiris'e kayıt yaptırmalıymışım, onlar bana iş bulmalıymıs. Ben de tabiki tekrar gittim. Actiris'ten aldığım cevap aynı " Çalışlıma iznim olmadan kayıt yaptıramam"...

iyi de ben alt üstü çalışmadığıma dair bir belge istiyorum.

Anlayacağınız günün sonunda elime hiç bir şey geçmedi ve hala çalışmadığımı gösteren bir belgem yok ve nasıl alabileceğimi bilmiyorum.

Bugün ne yaptım? Cam Boyadım.

2007-10-24T17:45:00.002+02:00

Son eserim.

Hala umudum var;
içimde bir yerlerde saklı olan yeteneği bir gün su yüzüne çıkarıcam. :-)))

Bugün ne yaptım? "Güne" gittim.

2007-10-22T18:17:00.001+02:00

İnanması zor ama güne gittim. Kimin gününe mi? Bu kısmı biraz ilginç: Flamanca kursundan Liliena bizi evine çağırdı. Bir Kongolu, bir Fransız, bir Moldovyalı, bir Brezilyalı, bir de Türk gün yaparsa ortam nasıl olur? bir düşünün! Özellikle de hepsinin konuştuğu ortak bir dil de yoksa.

Flamanca öğrenmeye yeni başladığımız için hal, hatır sorma dışında pek derin mevzulara da giremiyoruz. Brezilya'lı İsabel sadece Portekizce konuşuyor, ben de sadece İngilizce biliyorum. Diğerleri de Fransızca konuşuyor. Neyse ki; Allahtan Liliena Fransız, İngilizce ve İspanyolca da biliyor, bu sayede iletişim kurmayı başarabildik.

İletişim kısmını bir şekilde hallettik sıra yemeklere geldi. Yemekte patatesli börek(tabiki ben yaptım), salata, Fransız peyiri, içecek olarak da Cider vardı.

Annelerimizin yaptığı "günlere" benzemese de değişik bir deneyimdi.

Bugün ne yaptım?Kütüphane'ye Gittim

2007-10-15T15:39:00.003+02:00

Kaç zamandır Palace de Monnaie'deki Flaman kütüphanesinin önünden geçiyorum ama bir türlü içeri girmek kısmet olmamıştı. Neyse bugün kurs çıkısı özellikle o tarafa doğru yürüdüm ve içeri girip bir göz attım. Bir de ne goreyim hem çocuk kitapları bölümünde hem de yetişkinler bölümünde Türkçe kitaplar var. Reşat Nuri Gültekin, Yaşar Kemal, Nazlı Eray, Selim İleri...vs pek çok Türk yazarımızın eserlerini bulmak mümkün. Hatta ve hatta Fenerbahçe'nin tarihi anlatan bir ansiklopedi bile gördüm. :-)))

Sadece Türkçe kitaplar yok aynı zamanda İngilizce, İspanyonca, İtalyanca kitaplarda var.

Kitapların yanısıra DVD ve CD bakımından da zengin bir yer. Müzik için özel bir bölüm de var: Klasık müzikten Rock müzeğe kadar farklı katagorilerde kaynak bulmak mümkün.

Senelik üyelik sadece 5€ ve yıl boyunca tüm kitapları ücretsiz ödünç alabiliyorum. DVD ve CD'ler de tanesi 1€'a kiralanıyor.

www.hob.be

Bugün ne yaptım? Flamanca Çalıştım (3)

2007-10-08T19:00:00.000+02:00

Flamanca kursuna başlayalı bir ay oldu. İlk başta İngilizceye benziyor diye sevinmiştim ama dersler ilerleyince aslında hiç de benim düşündüğüm kadar benzer olmadıklarını anladım. Cümle kuruluşları, kelime dizilişleri çok karışık. En basit cümle kuruluşu Özne+Fiil+Zaman+Nesne şeklinde. Konular ilerledikçe karmaşıklaşıyor. Örneğin zamanı başa aldığınızda cümle kurulumu Zaman+Fiil+ Özne+Nesne şeklinde sıralanıyor.

1. örnek Ik ga naar de school om 8uur. (Okula sabah saat 8'de giderim)
2. örnek Om 8uur ga ik naar de school.
Soru Şekli: Ga je naar de school om 8 uur? (Okula saat 8'de mi gidiyorsun)

Yukarıdaki iki cümlede aynı anlama geliyor ama kelime dizilişleri farklı. 2. örnekdeki kelime sıralaması soru cümlesi kurulurken kullanılan formatın aynısı.

Aslında verilecek pek çok örnek var ama henüz başlangıç seviyesinde olduğum için flamaca konusunda fazla ahkam kesmek istemiyorum.

Sonuç olarak söylemek istediğim şey İngilizce bilmek bazı şeyleri kavramama yardımcı olsada bazen kafa karıştırıcı oluyor. Zaman zaman " bu cümleyi ingilizce şu şekilde ifade ediyorum, neden flamancasıda aynı olmasın" diyerek hata yapabiliyorum.

Bugün ne yaptım? Korkuluk Güzellik Yarışmasına Gittim

2007-10-07T12:20:00.001+02:00

"CONTEST OF BRUSSELS SCARECROWSE"

Dün Grand Place'da entresan bir yarışma vardı. "CONTEST OF BRUSSELS SCARECROWSE" Korkulukların yarıştığı güzellik yarışması.

Yaratıcılığına güvenip, önceden başvuru yapan adaylar sabahın erken saatlarinde Grand Place a gelerek korkuluklarını inşa edip, halkın beğenisine sundular. Sergiyi görmeye gelen herkes eğer isterse beğendiği korkuluklardan birine oy vererek kazanmasına yardımcı olabiliyordu.

Biz akşam üzeri 6 civarında gittiğimizde sergi toplanıyordu ve oylama da son bulmak üzereydi. Serginin tamamını göremediğimiz için sonucu öğrenmek için beklemedik. Hangi korkuluğun birinci olduğunu bilmiyorum ama aralarından birkaç tanesinin fotoğrafını çekebildim.

Bugün ne yaptım? Flamanca Kursu

2007-09-29T20:24:00.001+02:00

Flamanca kursuna başladığımdan bahsetmiştim. Hafta da 12 saat ders alıyorum. Epeyce yoğun olduğunu söyleyebilirim. Sınıfta İngiltere, Moldavya, Fas, Cezayir, Fransa, Belçika, Ekvator, Brezilya, Togu, Kamerun, Nijerya, Çek Cumhuriyet, gibi pek çok farklı ülkeden toplam 21 kişiyiz. Kimisi benim gibi sadece bir kaç ay önce Brüksel'e taşınmış, kimisi de yıllardır burada yaşıyor. Herkesin flamanca öğrenme nedeni farklı tabi; Kimisi iş bulabilmek, kimisi sevgilisiyle daha iyi anlaşabilmek, kimisi evde sıkıldığı için ders alıyor.

Sınıfta benim dışımda hemen hemen herkes Fransızca konuşabiliyor. İngilizce konuşanların sayısı az, o nedenle herkesle sohbet etme şansım olmuyor. Sohbet edebildiklerim arasında, bana Fransızca öğretmeye çalışan eski matematik öğretmeni Liliane var. Liliane 60 yaşında 3 ay önce emekli olmuş ve 1 ay önce de Brüksel'de yaşayan sevgilisinin yanına taşınmış Fransız bir kadın. 60 yaşındayım dediğinde inanmakta zorluk çektim, çünkü çok genç gözüküyor.

Wat heb ik vandaag gedaan? Ik heb nederlands gestudeerd

2007-09-20T16:03:00.001+02:00

Sonunda Flamanca kursuna başladım. Şimdilik her şey yolunda, öğrendiğimi hissediyorum. Bir hafta oldu başlayalı kelimleri telaffuz etmek de zorlansam da şimdiden kendini tanıtacak kadar yazabiliyorum.

Dag!

Ik ben Ayla, kom uit Turkije. Ik verjaar op 17 December. Ik ben getrouwd, een ik woon pas in Belgie met mijn schat. Ik spreek Engels, Turks. Mijn ouders zijn in Turkije. Ik heb twee broers, een zus. Zij wonen ook in Turkije.

Bugün ne yaptım? Tatile Gittim (3)

2007-09-16T14:29:00.001+02:00

ANTIBES
5-11 Eylül 2007 tarihleri arasında Cannes ile Nice arasında yer alan "Antibes" de kaldık. Sakin ve küçük bir şehir , aynı zamanda Cannes ve Nice'e olan yakınlığından dolayı da kalmak için ideal bir yer.
Antibes'de kalıp Nice ve Cannes'a günü birlik rahatlıkla gidilebiliyor (arabanız yoksa sorun değil her yarım saatte bir belediye otobüsü var). Böylece büyük şehirde kalmanın getireceği yorgunluktan uzaklaşarak güzel bir tatil geçirebilirsiniz. Biz aynen öyle yaptık ve gerçekten çok güzel bir tatil geçirdik. Plajlara gelince; genellikle taşlık, kum kadar yumuşak olmadığı için zaman zaman rahatsız edici olabiliyor ama harika bir deniz var. Bu arada isteyenler için kumluk plajlar da mevcut ama çok kalabalık olduğundan biz taşlık plajları tercih ettik.

Bugün ne yaptım? Tatile Gittim (2)

2007-09-16T13:46:00.003+02:00

BEAUNE

04 Eylül 2007 sabah saat 5'de Brüksel'den yola çıktık. Öğlen 12:30'da Burgonya bölgesinde “Beaune” adında küçük bir kasabada mola verdik ve bir gece geçirdik. Beaune Fransa da Şarabın başkenti olarak kabul ediliyor. Pek çok şarap mahseni turistik olarak ziyarete açılmış durumda. Biz de şarabın başkentine kadar gelmişken şarap mahseni gezmeden ayrılmak istemedik ve "Pere Patriarche" adında bir şarap mahsenini ziyaret ettik. Hem şarap yapımı, saklanması ve yıllandırılması ile ilgili pek çok bilgi edindik hem de nefis şaraplar tattık.

Bugün ne yaptım? Tatile Gittim (1).

2007-09-16T13:21:00.001+02:00

Eylül'ün ilk haftasında 10 günlük bir tatile gittim, aslında küçük bir Fransa turu da diyebilirim. Asıl hedefimiz Güney Fransa'da, Cannes ve Nice de içine alan, “Fransız Rivierası” diye anılan bölgeye gitmekti. 1200Km uzaklıkta olan güney sahillerine ulaşmak bir miktar yorucu olacağından gidiş ve dönüşlerde Burgonya bölgesinde (Burgundy Region) birer gece geçirdik ve tatilimiz süresinde Kuzeyden Güneye kadar pek çok fransız şehrini ve köyünü görme fırsatımız oldu.

Gördüğümüz yerler

Chalons-en-Champagne

Troyes

St.Tropez
Cannes

Antibes

Nice

Monaco

Beaune

Vezelay

Chaource

Eze

Bugün ne yaptım? Anılarımı tazeledim

2007-09-02T14:11:00.002+02:00

İngilterede En çok Vakit Harçadığım Yerler

İkici El Mağaza

İngiltere'de ikici el eşya satan dükkanlar epeyce yaygın ve sadece ticaret amaçlı değil sosyal yardım amaçlı kurulmuş yerler. Kanser araştırmaları derneğinden Kızılhaç'a kadar pek çok derneğin gelir sağlamak amaçıyla topladığı eşyaların makul fiyatlarla satışa sunulduğu mağazalar bunlar. İngiltere de bulunduğum süre içerisinde sık sık bu mağazaları ziyaret ettim ve hem eşya bağışında bunulup hem de ufak tefek bir şeyler satın aldım. Örneğim mağaza fiyatı 4 Pound olan bir çaydanlığa 30 Pence, birinci el fiyatı 9 Pound olan bir kitaba da 50 Pence ödedim.

İngiltere lokal insanlar da sıklıkla bu mağazalardan alış veriş yaparak sistemin iyi şekilde çalışmasına ve devam ettirilmesine katkıda bulunuyorlar.

Kitaplık

Bir de ingiltere de insanların okuma alışkanlıklarının pekişmesini destekleyen güzel bir sisten var: Her semtin kendi kitaplığı mevcut. Ücresiz üye olup, istediğiniz kitabı ödünç alıp okuyabiliyorsunuz. Sadece kitap değil belli başalı süreli yayınları da takip edip, hatta DVD'de kiralayabiliyorsunuz, hatta va hatta ücretsiz internetten bile faydalanabiliyorsunuz. Orada bulunduğum 11 ay içerisinde bu kitaplıklardan sık sık yararlandım. Dürüst olma gerekirse daha çok internet kullanmak ve DVD kiralamak için gittim, ama aradada kitap alıp okudum tabi.

:-)))))))

Bugün ne yaptım? Misafir ağırladım

2007-08-27T21:56:00.001+02:00

Geçtiğimiz hafta sonu İngiltere'de gönüllü olarak çalıştığım sırada tanıştığım Tayvanlı iki arkadaşım Brüksel'e geldi ve birlikte harika vakit geçirdik.
Brüksel'de görülebilecek her yere gittik sayılır. Zaten öyle çok büyük bir şehir olmadığı için iki gün Brüksel'i gezmek için yeterli diyebilirim. Eski sevgilim olan şimdiki eşimle birlikte elimizden geldiğince türk misafir perverliğini göstermeye çalıştık.
Onlarda buna karşılık bize güzel bir akşam yemeği hazırladılar. Brüksel'de bir kaç tane Çin marketi var, onlara gittik ve alış veriş yaptık. Daha doğrusu onlar alış veriş yaptı, biz sadece eşlik ettik. Sonrasında bize nefis çin yemekleri hazırladılar. Buna karşılık biz ne yaptık evimiz de Türkiye'ye özel sadece Rakı vardı. Yemek sonrasında kısmı çilinir sofrası hazırladık ve kavun-beyaz peynir eşliğinde rakılarımızı içtik.

Bugün ne yaptım? Ayakkabıların görünmeyen dilini öğrendim

2007-08-20T10:41:00.002+02:00

Ayakkabılar üzerine daha önce hiç düşünmemistim. Benim için ayakkabı hem işlevsel hem de estetik amacı olan bir giysiden başka birşey değildi, taki National Geographic Dergisinin Eylül 2006 sayısında ayakkabılar hakkındaki özel bölümü okuyuncaya kadar. Ayakkabıları inceleyen bir bilim dalı ve bu bilim dalı ile yakından ilgilenen çok sayıda da tarihçi (Shoe Historian) olduğunu bilmiyordum. Dergide yayınlanan makalenin ilk iki paragrafi benim için ilgi çekici, o nedenle burada paylaşmak istiyorum.

"Northampton'da (İngiltere) yaşayan ayakkabı tarihçisi June Swann, "İnsanın duygularını en iyi yansıtan şeydir ayakkabı" diyor. Swann'a göre toplumun refah düzeyindeki iniş çıkışları, ökçenin yüksekliğine; savaşın uzak homurtularını, burnunun küt ya da sivri olmasına ve toplumsal değişimi de tabanın kalınlığına bakarak anlamak mümkün.

Her ayakkabının bir öyküsü var... Ayakkabılar statüyü, cinsel kimliği (genellikle), etnik grubu, dini, mesleği ve siyasi görüşü yansıtıyor. (Maksim Gorki, "bir çift sağlam ayakkabı, davada başarı sağlamak için büyük savaşlardan daha yararlıdır" diye yazmıştı.) Tabii bir de ayakkabılar inanılmaz güzel olabiliyor..."

Yazının devamına aşağıdaki linkten ulaşabilirsiniz.

Türkçesi için; www.nationalgeographic.com.tr/ngm/0609/konu.aspx?Konu=4

İngilizcesi için; www.nationalgeographic.com/ngm/0609/feature2/index.html

Bugün ne yaptım? Çicek Kuruttum

2007-08-16T14:45:00.002+02:00

Ne zaman çicek alsam sonrasında çok üzülüyorum, çünkü bir hafta içinde solarak kaybolup gidiyorlar. Bu duruma son vermek için çicekleri kurutmaya karar verdim ama ne yazık ki bu konu hakkındaki bilgim sınırlıydı.

Yıllarca çiceklerin kalın kitapların arasında kurutularak saklanacağına inandım ve ortaokul yıllarında birkaç kere bu yöntemi denedim. Kitap arasına koyduğum çicekler ilk üç gün içinde küflenmeye başladı ve sonrasında kurudu ama orjinal renklerinden hiç bir iz kalmadı. Bende kendi beceriksikliğim diye düşündüm ve yakın zamana kadar çicek kurutma işine bir daha girişmedim. Brüksel'e geldikten sonra bu işe tekrar merak saldım ve internette araştırdım. Meğerse kitap arasında değil karanlık bir ortamda, asılarak kurutuluyormuş. İnalmaz kolay bir yöntem. Benim evimde ışık almayan özel bir yer yok, ben de gardolabın içini kullanıyorum. Buket haline getirdiğim çicekleri askılara asıyorum ve bir hafta içinde harika, kurumuş çicek buketleri elde ediyorum. Sonuç benim için tatmin edici. Fotoğrafdaki(solda) çicekleri ben kuruttum, görüldüğü gibi renkleri hala canlı.

Aşağıdaki web sitesinde detaylı bilgi edinebilirsiniz.
http://www.agaclar.net/index.php?id=1618

Bugün ne yaptım? Plaja ve Lunaparka gittim

2007-08-14T11:21:00.001+02:00

Bugün ne yapsam diye düşünmeye son...

Hava durumu cok tutarlı olmasa da Bruksel'de yaz bir başka. "Yaz Festivali" adı altında şehrin pek çok yerinde farklı organizasyonlara rastlamak mümkün. Yani, bu hafta sonu ne yapsam diye öyle fazla düşünmeye gerek yok. Örneğin; şehrin pek çok yerinde sokak konserleri ve konser alanının etrafında yiyecek ve içecek satan yerler var. Bir yandan konserinizi dinleyip bir yandan da biranızı ya da sarabınızı yudumlayabilirsiniz.

Brüksel deniz kenarında olmadığı için doğal olarak plajda yok ama bu eksikliği kapatmak için su kanalının etrafını yapay plaj haline dönüştürüp, 1 ay süresince ücretsiz halkın hizmetine sunuyorlar. Sadece kanalın etrafına kum döküp bırakmamışlar, A'dan Z'ye aklınıza gelebilecek pek çok şey de var burada. Tam anlamıyla "Beach Clup" diye bilirim. İsterseniz, güneşlenmek yerine, vaktinizi "Plaj Voleybolu" oynayarak da geçirebilir, günün yorgunluğunu da akşam güzel bir konser dinleyerek üzerinizden atabilirsiniz. Bu mekanların en güzel yani ne biliyor musunuz? Her yaştan ve her gruptan insanın rahatlıkla buraya geliyor olması. Sosyal ve ekonomik farklılıkların göz ardı edildiği, farklılıkların aynı potada buluştuğu bir mekan olduğunu söyleyebilirim.

Plaja gitmek gündüz aktivitesi, bir de bunun akşamı var. O zaman ne yapacağız? Akşamda Karnavala, diğer bir deyişle lunaparka, gidebiliriz. Şehir merkezi noktalarından birinde yol boyunca uzayıp gidip bir lunapark görebilirsiniz. Bu da yaz festivalin bir parçası.

Ben hem Plaja hem de lunaparka gittim. Çok beğendim ve keyif aldım.

Merak edenler için organizasyonların Linki;

Plaj: http://www.bruxelleslesbains.be
Lunapark: http://www.fete-foraine.be

Bugün ne yaptım? Flamanca Çalıştım (2)

2007-08-08T13:12:00.000+02:00

Kolay gözüktüğü için Fransızca yerine Flamanca öğrenmeye karar verdiğimi söylemiştim. 21 Ağustos'da seviye tespit sınavım var. Bari bugün biraz daha çalışayım dedim.

Flamanca öğrenmeye karar verme sebeplerimden birisi de gramatik olarak İngilizceye benzemesi ve bu sayede daha kolay öğreneceğimi düşünmem. Bu önermemin yüzde yüz doğru olduğunu iddia edemem ama konuştuğum pek çok kişi de benimle aynı görüşte.
Gramer yapıları benziyor ama bazı durumları ifade etme şekilleri pek benzemiyor. Bugün "Saatler" konusunu çalışıyordum, farkettim ki zamanı ifade etme biçimleri farklı.

Örneğin;

(1)Türkçe'de saat "9 bucuk" dediğimizde anlamı; 9'u 30dk geçiyor, yani saat 9:30'dur.

(2)İngilizce'de ; "Half past nine" dediklerinde birebir Türkçe'deki gibi saat "9 buçuk" anlamına gelir, yani 9:30 dur.

(3)Flamanca da ise "Het is Half tien" olarak ifade edilir; Bu cümleyi İngilizce ya da Türkçeye çevirdiğimizde "yarım 10" anlamı ortaya çıkar, fakat aslında saat 9:30'dur

Sayıları okuma şekillerinde de farklılık var ama henüz o konuya gelmedim. O yüzden şimdi anlatamayacağım ama ilerde yazarım.

Bugün ne yaptım? Bisiklete Bindim

2007-08-06T13:26:00.001+02:00

Otoyolda bisiklete bindim.
Zannetmeyin ki otoyolda bisiklete binerek tehlikeli bir işe kalkıştım. Hiç de tahmin ettiğiniz gibi değil, ne hızla akıp giden arabaların arasından gittim ne de emniyet şeridin kullandım, emniyet şeridinin sağ tarafındaki bisiklet için ayrılmış özel yolda....

Her gün "Allahım bir parça güneş" diye dua ediyordum, sonunda dualarım kabul oldu ve geçen haftasonu pırıl pırıl parlayan, insanın içini ısıtan harika bir güneş gökyüzünde yerini aldı. Haftalar öncesinden, havanın güzel olduğu bir gün, Gent'te (Belçika Flaman bölgesindeki büyük şehirlerden biri) gidip kanalın etrafında bisiklete binmeyi planlamıştık. Cumartesi günü parlayan güneşi fırsat bilip, kalkıp gittik. St. Peter Tren İstasyon'undan bisiklet kiraladık. Amaçımız şehrin etrafını dolaşan su kanalını takip ederek flaman köylerini ziyaret etmekti. Flaman köylerini dolaştık fakat kanal yolunu kaybettik. Bu nedenle zaman zaman otoyola çıkmak zorunda kaldık. Başlangıçta otoyolda bisiklete binmek tehlikeli gibi gözüksede, emniyet şeridinin sağında yer alan bisiklet yolunu fark edince tüm endişelerimiz sona erdi. Otoyoldan şehrin içine kadar devam eden bisiklet yolunun takip edip şehir merkezine ulaştık. Tabi ki sadece otoyol değil şehrin merkezi de bisiklet yollarıyla döşenmiş. Trafik kurallarına uyduğunuz sürece tüm şehirde sorunsuz bisiklete binebilirsiniz. Hatta arabalarla birlikte döner kavşağa girip yolunuza devam edersiniz.

Bugün ne yaptım?Piknik yaptım

2007-08-01T17:55:00.001+02:00

Piknik yapacağınız güne karar vermek zordur, çünkü Belçika'da Güneş kendini öyle hergün göstermez.

******************************************************

Sonunda güneş açtı. Hadi piknik yapalım!

3 aydır Brüksel'deyim, yaz geldi geçiyor, güneşli gün sayısi iki elimin parmaklarını geçmedi desem yalan olmaz. Güneşin bütün yaz tepede olduğu İstanbul'dan gelince bu duruma alışmak biraz zor oluyor tabi.
Bizim oralarda hava istikrarlıdır, öyle sabah yağmur yağsın, öğlen güneş açsın, akşam üstü tekrar yağmur yağsın, bu tür hava hareketleri görülmez. Görülse de çok nadirdir. Belçika'da hava durumu bu şekilde değişlik gösterir. Eee durum böyle olunca tabi insanlarda günlük, haftalık, aylık olarak hava durumuna takip edip, planlarını öyle yapıyorlar.

Yaz geldi, Yaz geldi dedik, sevindik ama Yaz hiçte adına yakışır şekilde davranmadı. Sürekli yağmur, sürekli yağmur. Zaman zaman Güneş yağmur bulutlarının arasında sıyrılıp kendini göstermeye çalışsada, nafile, hain bulutlar tarafından hemen engellenir.
Bugün başka ama bugün Güneş'in zafer günü. Düşman bulutlarını savurmuş dimdik tepede parlayıp içimizi ısıtıyor.
Bu uzun sürmez. Hemen birşeyler planlayıp bu anın tadını çıkartmalıyım.

Buldum! Göl kenarında piknik yapmaya gidiyorum.

Bugün ne yaptım? Hamburg'a Gittim (1)

2007-07-29T23:56:00.001+02:00

Hafta sonu Brüksel'den 600km uzaklıkta olan Hamburg'a arabayla gittik. Yorucu bir yolculuktu, fakat benim için değil, çünkü tüm yolculuk boyunca sadece yol haritasını okudum. Sürücü belgem olmadığı için gidiş-dönüş 1200km yolu eski sevgilim olan şimdiki eşim tek başına kat etmek zorunda kaldı. Hamburg'a neden gittik? Öyle özel bir nedeni yok. Daha öncede belirttiğim gibi ingiltere de gönüllü olarak çalışırken Hamburglu bir arkadaşla tanıştım ve O sürekli Hamburg'un Almanya'ın en güzel şehri olduğunda ısrar ediyordu. Brüksel'e yerleştikten sonra da msn yolunya iletişimizi devam ettirdik. Eğer bir gün Hamburg'a gidersem onlarda kalabileceğimi söyleyince ben de hemen gitmeye karar verdim. Gidip gördükten sonra da Matthias'a hak verdim. Almanya'ın diğer şehirlerini bilmem ama Hamburg gerçekten güzel bir şehir.

*****************************************************
Hamburg (İlerde bir süre yaşamak isteyebileceğim şehir)
*****************************************************
Almanyanın en büyük ikinci şehri olan Hamburg, aynı zamanda Avrupanın ikinci , dünyanın da dokuzuncu büyük liman şehridir. Kuzey Denizine açılan Hamburg Limanı da Almanca'da "Dünya'ya açılan kapı" anlamına gelmektedir. Bu sözün orjinalini bulamadım ama İngilizcesi "The Gateway to World". Hamburg kadar eski olan liman 1189 yılında yapılmış ve bugün hala aktif olarak faaliyetine devam etmektedir. Hamburg limanı aynı zamanda şehrin turistik faaliyetlerin de yoğun olduğu bölgedir.

Hamburg, Kuzey Denizine akan "Elbe Nehri" kıyısında kurulmuş, ortasında "Binnen- ve Aussenalster" adlı iki büyük iç gölün yer aldığı çok güzel bir şehirdir. Bu göller şehrin içinde kollar halinde dağılarak Hamburg'un Venedik gibi bir su şehri haline dönüşmesini sağlamıştır. Su şehri diyebileceğimiz Hamburg'da 2500'ün üzerinde de köprü bulunmaktadır.

2. Dünya Savaşı sırasında hava taarruzuna maruz kalan Hamburg maddi ve mavnevi çok ciddi kayıplar vermiştir. Çok sayıda insanın hayatını

kaybettiği ve şehrin tamamının yerle bir olduğu Hamburg, savaş sonrasında inanılmaz bir şekilde yeniden inşa edilmiştir.

Hayran kalmamak mümkün değil.

Hamburg'a Gittim (2)

2007-07-29T23:55:00.001+02:00

St Nicholas Kilisesi

St Nşcholas Kilisesi 1195 yılında yapılmış ve günümüze kadar pek çok talihsiz kazaya maruz kalmıştır. 1589 yılında şiddetli bir fırtına sonucunda kulesi yıkılmış. 1644 de tekrar inşa edilen St Nicholas, 1842 yılında büyük hamburg yangınında tekrar yıkılmıştır. Yangından kısa bir süre sonra yeniden inşa edilmiş, ne yazık ki 2. Dünya Savaşı sırasında (28 Temmuz 1943) gerçekleşen hava bombardımanında büyük bir kısmı tekrar yıkılmıştır.

Kilise ve etrafı o kadar hasar almış ki, bölge uzunca bir süre yaşanılamayacak haldeymiş. 1962 yılında Kilisenin tamamı yerine sadece savaştan sonra kalan kısımları restore edilmiş ve turizme açılmıştır. Bugün asarsörle kuleye çıkıp Hamburg'u kuş bakışı seyredebilir ve Savaş sonrası Hamburg gösteren acı fotoğrafları görebilirsiniz.

Hamburg'a Gittim (3)

2007-07-29T23:53:00.001+02:00

Savaş sonrası Hamburg Fotoğrafları

Bugün ne yaptım? Bira Aldım

2007-07-27T14:38:00.001+02:00

Belçika'da yaşamın kolay ve zor yanları olduğu söylemiştim. Hangi birayı içeceğinize karar vermek de zordur.

Yarın Hamburg'a gidiyorum. İngiltere de gönüllü olarak çalışırken tanıştım akadaşım Matthias beni konuk edecek. Onun konukseverliğine istinaden ben de Belçika'dan birşeyler götürüreceğim. Buradan götürülebilicek iki şey var; Çikolata ve Bira. Matthias için bira, annesi içinde çikolata almaya karar verdim.
Belçika da ortalama 500 standart bira ve her biranında kendine özel bir bardağı da var. Bu çeşitlilik karşısında seçim yapmak zor tabi, ben de yüksek alkol oranlı olanları seçtim: Bush (%12 alkol), Kasteel (%11), Chimay (%9), Duvel (%9) ve Grimbergen (%9) gibi.

Bugün ne yaptım? Gösterişli Ayaklar

2007-07-26T20:05:00.002+02:00

National Geographic Dergisinin Mart 2006 sayısındaki bu fotograf beni çok etkiledi. Sadece boyalı bir kaç çift ayak olmasının dışında aslında çok şey anlatan bir fotograf bu. Estetik ve güzellik kavramlarının ne kadar göreceli olduğunu, kültürden kültüre nasıl farklaştığını gösteren bir kanıt aslında. Kimimiz için üstün körü boyanmış, süslenmis ayaklar bunlar. Oysaki Hindistan'ın Ahraure şehrinde yaşasan bu kadınlar için kendileri güzelleştirme şekli. Nasıl ki ayakkabılarımızın kıyafetimizle uyumlu olmasına çalışır ya da sandelet yiydiğimizde parmaklarımız güzel gözüksün diye manikür yaptırıp, oje süreriz, Hintli kadınların yaptıklarıda bir bakıma aynı; renkgarenk kıyafetlerinin altındaki ayaklarını boyayalarak kendi doğal uyumlarını yaklamışlar.

Bugün ne yaptım? Flamanca Çalıştım

2007-07-24T22:21:00.003+02:00

Belçika'da yaşamanın hem kolay yanları hem de zor yanları vardır. Hangi dili öğreneceğinize karar vermek ise zordur.

Federal yapıya sahip olan Belçika Flaman ve Valon olmak üzere iki bölgeden oluşur ve ülkede toplamda üç resmi dil vardır. Flaman bölgesinde Hollandaca'ın bir kolu olan flamanca, Valon bölgesinde Fransızca, Almanya sınırına yakın küçük bir bölgede ise Almanca resmi dildir. Başkent Brüksel'de Flamanca ve Fransızca resmi dildir, fakat ağırlıklı olarak fransızca konuşulmaktadır, çünkü Flamanların çoğunluğunun Brüksel yerine kuzeydeki diğer şehirlerde yaşamayı terçih etmeleridir. Bu sebeple Brüksel'de Fransızca hakim olan dildir. Benim gibi farklı ülkelerden gelip Brüksel'e yerleşmis insanlar da genellikle Fransızca öğrenmeyi seçerler.

Bende tam tersi flamanca öğrenmeye heves saldım ve sonbaharda da kursa başlayacağım. O zamana kadar da boş boş beklemektense evde flamanca çalışıyorum. Fransızca öğrenmek istemedim çünkü gerçekten çok zor bir dil. Fransızcaya özel bir ilgimde olmadığı için zor olanı seçmek yerine göreceli olarak daha kolay gibi görünen ve ingilizceyle pek çok ortak noktası olan flamancayı tercih ettim.

Öğrendiklerim;

Dag
Ik kom uit Turkije, Ik woon in Brussel.

Bugün ne yaptım? Bugün çok yoruldum

2007-07-24T17:20:00.002+02:00

Sabah 9 sularında uyandım, kendime gelmek için her zamanki gibi bir süre televizyonun karşısında oturdum. 10 gibi kahvaltımı hazırladım ve son dönemde severek takip ettiğim "Tencere" adlı yemek programı izledim. Tamamen kendime geldikten markete gidip biraz alışveriş yaptım. Sonrasında Türkiye gündeminden birazda olsa haberdar olmak adına internette gazetelere baktım. Saat 1 den sonrada temizlik ve yemek yapmaya başladım diyebilirim. Ana yemek olarak kıymalı börek ve kızartma, yanında da en sevdiğim tatlı olan şekerpareden yaptım. Akşam özel bir misafirim yok ama onun yerine her gün dört gözle beklediğim eski sevgilim olan şimdiki eşim var.

Not: fotoğraftaki şekerpareyi ben yaptım.

Bugün ne yaptım? Hafta sonu kamp yaptım

2007-07-23T20:31:00.002+02:00

Geçtiğimiz hafta sonu tanımadığım iki ingilizle Fransa sınırı yakın "La Roche" şehrinde 165km uzunluğundaki "Ourthe" adlı nehrin kenarında kamp yaptım. Daha önce kamp yapma fırsatım olmadığından kendim için bir ilki gerçekleştirdim diyebilirim. Kamp yapmak için çadır, uyku tulumu gibi olmassa olmaz bazı malzemelere ihtiyaç var. Ne yazık ki bunların hiç biri bende yoktu. Allahtan organizasyonu yapan arkadaşın fazladan çadırı ve uyku tulumu vardı da bu deneyimi yaşayabildim. Burada sadece çadır kurup uyumadık. Bir de Ourthe nehrinde kano turlarıları düzenleniyor. Tabiki ona da katıldım ve 25km uzunluğundaki bir parkuru tamamladım. Kanodan indiğimde yorgunluktan ellerim kollarım tutmuyordu.

Bugün ne yaptım? Haydi Kampa

2007-07-20T16:36:00.000+02:00

Bugün ne yaptım? Paul Anka'nın kim olduğunu öğrendim

2007-07-19T03:01:00.002+02:00

Bugün yeni birşey öğrendim. Paul Anka'in kim oldugunu ben de biliyorum artık. Gilmore Girls adlı bir diziyi takip ettiğimi daha önce yazmıştım. Dizinin baş karakteri olan Lorelai'ın köpeğinin ismi Paul Anka. Dünkü bölümde Lorelai rüyasinda gerçek Paul Anka'yı görünce, aaa dedim kendi kendime; demekki ünlü biri bu Paul Anka. Bugün internette biraz araştırma yaptım ve öğrendim ki; dünyaca ünlü şarkıcı ve bestecimiş. Frank Sınatra' nın ünlü "My Way" şarkısı, aynı aynı zaman da Tom Jones' un en popüler sarkılarından biri olan "She's A Lady" parçasın da Paul Anka'ın eseriymiş. 2006 Yılında Harbiye Açıkhava Tiyatrosunda bir de konser vermiş. Paul Anka hakkında daha fazla bilgi edinmek isteyenler icin bir web sitesi var. Hatta kendisinin seslendirdiği bazı parçaları da bu sitede bulabilirsiniz. http://www.paulanka.com/

Bugün başka ne yaptım? Cam Süsleme

2007-07-18T20:25:00.002+02:00

Cam Boyama diğer bir adıylada Vitray. Tarihi ortaçağ'a dayanan bu sanat, her zaman ilgimi çekmiştir ve ah keşke ben de yapabilsem diye dövünmüşümdür. Geçen yaz dövünmeyi bir yana bırakıp, aldığım bir kaç parça malzemeyle amatörce cam boyamaya başladım. Cok yoğun bir şekilde çalıştığımı söyleyemem ama aklıma estikce bir şeyler yapmaya çalışıyorum.
Dün akşam üzeride fotoğraf çerçevesi kenarı boyama başladım ve yanda gördüğünüz bu eser ortaya çıktı.
Estetik ve teknik açıdan esiklikleri olan bir çalışma olduğunu kabul etmem lazım. Bir de boyama işlemi bittikten sonra, boyanın kalıcı olması için fırında bir süre pişirmem gerekiyordu ama ne yazıkki bu işlem sırasında kullandığım bazı boyalar kabarma yaptı ve istediğim sonucu elde edemedim. Eğer profesyonel cam boyama örnekleri görmek istiyorsanız "Nüans Vitray" adlı web sitesini ziyaret edebilirsiniz. www.nuansvitray.com

Bugün ne yaptım? Burhan Günel -Çiçekler Korunağı

2007-07-18T18:42:00.004+02:00

Yıllar önce babamın kitapları arasında Burhan Günel'in Baraka Adlı romanını bulup okumuştum. O güne kadar ismini hiç duymadım yazar, romanın ilk on sayfasındaki betimlemeleriyle beni çok etkilemişti. En son istanbul'a gidişimde (Haziran 2007) Galatasaray'daki Can Yayınlarına ait kitabevinde indirimli kitaplar reyonunu gezerken Burhan Günel'in "Çiçekler Korunağı" adlı öykü kitabı gözüme ilişti. Baraka adlı romanın yazarı olması dışında hakkında pek fazla birşey bilmiyor olmama rağmen hemen aldım. Başka bir kitabını da okuyabilir ve bilgilerimi bir adım öteye geçirebilirdim. Dün akşam üzeri öykü kitabını okumaya başladığım ve bugün de devam ettim. Kitabın arkasında yer alan Burhan Günel'in kısa biyoğrafisini de buraya aktarmak istedim.

Burhan Günel

1947 Antakya doğumlu olan Burhan Günel ortaokul ve liseyi Konya Erkek Lisesi'inde okudu.
1967 yılında Hava Harp Okulu'nu bitirdi. Binbaşı rütbesideyken kendi isteğiyle emekliye ayrıldı (1989). 1989-1998 yılları arasında yayımcılık ve matbaacılıkla uğraaştı. 1986-1997 yıllarında arasında KARŞI Edebiyat Sanat Düşün Dergisini arkadaşlarıyla birlikte çıkardı ve yönetti. Edebiyatçılar Derneği 'in kurucu üyelar arasında yer aldı ve 1999 yılında Genel Başkanlığa seçildi. İlk öyküsünü 1971'de Cumhuriyet Gazetesinin aylık edebiyat ekinde, "Ökse" adlı ilk romanını 1972'de yayımladı.

Diğer Ödüleri: Kültür Bakanlığı Çocuk Öyküleri Başarı Ödülü (1979), Türk Dil Kurumu Ödülü (1981), Mehmet Ali Yalçın Roman Ödülü (1981-1982), Nevzat Üstün Öykü Birinci Başarı Ödülü (1983), Ömer Seyfettin Öykü Ödülü(1994), Yunus Nadi Roman Ödülü (1997), "Ateş ve Kuğu" adlı romanınya 2005 yılında Yunus Nadi Roman Ödülüne ikinci kez layık görüldü.

Bugün ne yaptım?Göl Kenarı Sefası

2007-07-17T20:51:00.001+02:00

Otuduğum yerin hemen karşısında iki tane yapay göl var. Gölün çevresinde doğal bir ortam oluşsun diye de belediye tarafından farklı türlerde ördek ve kaz buraya getirilmiş. Güneşli havalarda bu çevrede oturan ve hatta diğer semtlerden insanlar, kimi zaman biralarıyla ya da şaraplarıyla, hayattan keyif almaya calışıyorlar. Ben de zaman zaman evimin balkonundan izleyerek, kimi zaman da gölün kenarına giderek bu coşkuya katılıyorum. Dün aksam üzeri de uzaktan bakmak yerine parlayan güneşin cazibesiyle gidip, şakalaşan ördekleri izledim. Hayatımda ilk defa suyun uzerinde koşan bir ördek gördüm.

Inanılmazdı.

Bugün ne yaptım?

2007-07-17T15:12:00.000+02:00

Bu sabah güne normalden daha erken bir saatte başladım. Ilk iş olarak bilgisayarın başına oturdum ve blog'um hazırlamaya başladım. Nasıl düzenleye bilirim diye bütün gece düşünüp durdum zaten. O saat bu saattir tabiki bilgisayarın önünde oturmuyorum. Arada kaltım dolaştım, yemek yedim, yakından takıp ettigim bir dizi var (Gilmore Girls), onun bir bölümü izledim. Sonra bir arada dışarı çıkıp, markette gidip bir seyler aldım.